noun · masculinethird declension
simulātor
simulātor m (genitive simulātōris)
Classical[sɪ.mʊˈɫaː.tɔr]Ecclesiastical[si.muˈlaː.tor]
Meaning
- copier, imitator
- hypocrite, pretender, phoney
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | simulātor | simulātōrēs |
| genitive | simulātōris | simulātōrum |
| dative | simulātōrī | simulātōribus |
| accusative | simulātōrem | simulātōrēs |
| ablative | simulātōre | simulātōribus |
| vocative | simulātor | simulātōrēs |
sĭmŭlātor, ōris, m. simulo.
I. A copier, imitator (poet. and very rare):
excitat artificem simulatoremque figurae Morphea, Ov. M. 11, 634: humani qualis simulator simius oris, Claud. in Eutr. 1, 303.—II. A feigner, pretender, counterfeit, hypocrite, simulator, etc. (the class. signif. of the word).
(a). With gen.:
animus cujus rei libet simulator ac dissimulator, Sall. C. 5, 4: segnitiae, Tac. A. 14, 57: belli, Luc. 4, 722.—(b). Absol.: in omni oratione simulatorem, quem εἴρωνα Graeci nominarunt, Socratem accepimus, * Cic. Off. 1, 30, 108:
benevolus et simulator, Q. Cic. Pet. Cons. 10, 39: callidus et simulator, Tac. A. 13, 47.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
simulātor ōris, m
simulo, a copier, imitator : figurae Morpheus, O.— A feigner, pretender, simulator : in omni oratione, i. e. a master of irony : animus cuius rei libet simulator, S.
Origins
- Proto-Indo-European*sem-
- Proto-Indo-European*sem-h₂-lo-
- Proto-Italic*semalis
- Latinsimulātor
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin simulō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin simulātor From simulō + -tor.
Descendants
- Catalansimulador
- Frenchsimulateur
- Italiansimulatore
- Occitansimulador
- Portuguesesimulador
- Romaniansimulator
- Spanishsimulador
- Galiciansimulador