noun · neutersecond declension
simpulum
simpulum n (genitive simpulī)
Classical[ˈsɪm.pʊ.ɫũː]Ecclesiastical[ˈsim.pu.lum]
Meaning
- neuterA small ladle similar to a cyathus, used in sacrifices
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | simpulum | simpula |
| genitive | simpulī | simpulōrum |
| dative | simpulō | simpulīs |
| accusative | simpulum | simpula |
| ablative | simpulō | simpulīs |
| vocative | simpulum | simpula |
simpŭlum, i, n. sim-; root sam-; cf.: simul, simplex, and pul-; cf. Gr. πολύς, plenus; v. Corss. Ausspr. 2, 74,
I. a small ladle: simpulum vas parvulum non dissimile cyatho, quo vinum in sacrificiis libabatur;
unde et mulieres rebus divinis deditae simpulatrices dicuntur, Fest. p. 337 Müll.; cf. Varr. L. L. 5, § 124 ib.; App. Mag. p. 285, and v. Becker, Gallus, 2, p. 280; 3, p. 221 (2d edit.).—Prov.: excitare fluctus in simpulo, i. e. to make much ado about nothing, to raise a tempest in a teapot, Cic. Leg. 3, 16, 36.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
simpulum ī, n
3 SA-, a small ladle for use in sacrifices : simpula pontificum.—Prov.: excitabat fluctūs in simpulo, i. e. a tempest in a teapot .
Origins
From Proto-Indo-European *sem- (“together, one”) and *pleh₁- (“to fill”).