adjectivethird-declension two-termination adjective
simplicābilis
simplicābilis (neuter simplicābile)
Classical[sɪm.plɪˈkaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[sim.pliˈkaː.bi.lis]
Meaning
- Late Latintwo terminationsynonym of simplex (“simple”)
unum triplex trinumque simplicabile
540 CE, Cassiodorus, De anima 16
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | simplicābilis | simplicābilis | simplicābile |
| genitive | simplicābilis | simplicābilis | simplicābilis |
| dative | simplicābilī | simplicābilī | simplicābilī |
| accusative | simplicābilem | simplicābilem | simplicābile |
| ablative | simplicābilī | simplicābilī | simplicābilī |
| vocative | simplicābilis | simplicābilis | simplicābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | simplicābilēs | simplicābilēs | simplicābilia |
| genitive | simplicābilium | simplicābilium | simplicābilium |
| dative | simplicābilibus | simplicābilibus | simplicābilibus |
| accusative | simplicābilīs simplicābilēs | simplicābilīs simplicābilēs | simplicābilia |
| ablative | simplicābilibus | simplicābilibus | simplicābilibus |
| vocative | simplicābilēs | simplicābilēs | simplicābilia |
simplĭcābĭlis, e, adj. simplico,
I. simple (late Lat.), Cassiod. An. 12.
Origins
From simplicō, ~plicāre + -bilis.