proper noun · masculinesecond declension
Sextius
Sextius m sg (genitive Sextiī or Sextī)
Classical[ˈsɛk.sti.ʊs]Ecclesiastical[ˈsɛk.sti.us]
Meaning
- masculinesingularLucius Sextius Lateranus, tribune of the plebs in 414 BC
- masculinesingularLucius Sextius Lateranus, tribune of the plebs from 376 to 367 BC
- masculinesingularGaius Sextius Calvinus, consul in 124 BC
- masculinesingularQuintus Sextius, a Sextian philosopher during the time of Caesar
- masculinesingularTitus Sextius, a legate of Julius Caesar
- masculinesingularTitus Sextius Africanus, consul in 59 AD
- masculinesingularTitus Sextius Magius Lateranus, consul in AD 94.
- masculinesingularTitus Sextius Cornelius Africanus, consul in AD 112 with the emperor Trajan.
- masculinesingularTitus Sextius Lateranus, consul in AD 154.
- masculinesingularTitus Sextius Magius Lateranus, consul in AD 197.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Sextius | — |
| genitive | Sextiī Sextī | — |
| dative | Sextiō | — |
| accusative | Sextium | — |
| ablative | Sextiō | — |
| vocative | Sextī | — |
Sextĭus, v. Sestius.