adjectivefirst/second-declension adjective
sēscuplus
sēscuplus (feminine sēscupla, neuter sēscuplum)
Classical[ˈseːs.kʊ.pɫʊs]Ecclesiastical[ˈsɛs.ku.plus]
Meaning
- adjectivesesquialterate, sescuple; one and a half times as much, having the ratio of three parts to two
In his duobus per divisionem pedes legitimi colliguntur. Aequa divisio est quotiens arsis et thesis aequali temporum divisione caeduntur. Dupla, quotiens ex his unum alterum duplo vincit. Sescupla vero est, quotiens unum alterum sescuplo superat. In simpla enim eius parte unus plus invenitur: in dupla unus minus habetur. Sescum enim dimidium dicitur.
early 7th c. CE, Isidore of Seville, Etymologiae sive Origines 1.17
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēscuplus | sēscupla sē̆cupla, sēsquipla | sēscuplum sē̆cuplum, sēsquiplum |
| genitive | sēscuplī sē̆cuplī, sēsquiplī | sēscuplae sē̆cuplae, sēsquiplae | sēscuplī sē̆cuplī, sēsquiplī |
| dative | sēscuplō sē̆cuplō, sēsquiplō | sēscuplae sē̆cuplae, sēsquiplae | sēscuplō sē̆cuplō, sēsquiplō |
| accusative | sēscuplum sē̆cuplum, sēsquiplum | sēscuplam sē̆cuplam, sēsquiplam | sēscuplum sē̆cuplum, sēsquiplum |
| ablative | sēscuplō sē̆cuplō, sēsquiplō | sēscuplā sē̆cuplā, sēsquiplā | sēscuplō sē̆cuplō, sēsquiplō |
| vocative | sēscuple sē̆cuple, sēsquiple | sēscupla sē̆cupla, sēsquipla | sēscuplum sē̆cuplum, sēsquiplum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēscuplī sē̆cuplī, sēsquiplī | sēscuplae sē̆cuplae, sēsquiplae | sēscupla sē̆cupla, sēsquipla |
| genitive | sēscuplōrum sē̆cuplōrum, sēsquiplōrum | sēscuplārum sē̆cuplārum, sēsquiplārum | sēscuplōrum sē̆cuplōrum, sēsquiplōrum |
| dative | sēscuplīs sē̆cuplīs, sēsquiplīs | sēscuplīs sē̆cuplīs, sēsquiplīs | sēscuplīs sē̆cuplīs, sēsquiplīs |
| accusative | sēscuplōs sē̆cuplōs, sēsquiplōs | sēscuplās sē̆cuplās, sēsquiplās | sēscupla sē̆cupla, sēsquipla |
| ablative | sēscuplīs sē̆cuplīs, sēsquiplīs | sēscuplīs sē̆cuplīs, sēsquiplīs | sēscuplīs sē̆cuplīs, sēsquiplīs |
| vocative | sēscuplī sē̆cuplī, sēsquiplī | sēscuplae sē̆cuplae, sēsquiplae | sēscupla sē̆cupla, sēsquipla |
sescuplus (sesquiplus, in vett. edd. Plin. 2, 22, 20, § 84, where, however, the best MSS. have sescuplus), a, um, adj. sesqui,
I. taken once and a half, once and a half as much:
ut tempora tria ad duo relata sescuplum faciant, Quint. 9, 4, 47; so Plin. 1. 1.: tempus, Ter. Maur. Syll. pp. 2395 and 2412 P.: ratio, Censor. de Die Nat. 1.Origins
Proto-Italic *-plosder. Latin -plus Latin sēscuplus From sēsqui- (“one and a half”) + -plus (“-fold”).