LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

seraphicus

seraphicus (feminine seraphica, neuter seraphicum)
Classical[sɛˈra.pʰɪ.kʊs]Ecclesiastical[seˈraː.fi.kus]

Meaning

  1. Medieval Latinadjectiveangelic, seraphic

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeseraphicusseraphicaseraphicum
genitiveseraphicīseraphicaeseraphicī
dativeseraphicōseraphicaeseraphicō
accusativeseraphicumseraphicamseraphicum
ablativeseraphicōseraphicāseraphicō
vocativeseraphiceseraphicaseraphicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeseraphicīseraphicaeseraphica
genitiveseraphicōrumseraphicārumseraphicōrum
dativeseraphicīsseraphicīsseraphicīs
accusativeseraphicōsseraphicāsseraphica
ablativeseraphicīsseraphicīsseraphicīs
vocativeseraphicīseraphicaeseraphica

Origins

From seraphīm (“seraphim”) + -icus (“-ic”, adjectival derivational suffix).

Descendants
  • Englishseraphic
  • Frenchséraphique
  • Italianserafico
  • Portugueseseráfico
  • Spanishseráfico
  • Polishseraficki
  • Polishseraficzny

Quick answers

What does seraphicus mean in Latin?
seraphicus, a adjective, means “angelic, seraphic”.
How do you pronounce seraphicus?
In classical Latin, [sɛˈra.pʰɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [seˈraː.fi.kus].