LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

sēparātiō

sēparātiō f (genitive sēparātiōnis)

Meaning

  1. severing, separation
  2. division

Declension

declension
formsingularplural
nominativesēparātiōsēparātiōnēs
genitivesēparātiōnissēparātiōnum
dativesēparātiōnīsēparātiōnibus
accusativesēparātiōnemsēparātiōnēs
ablativesēparātiōnesēparātiōnibus
vocativesēparātiōsēparātiōnēs

sēpărātĭo, ōnis, f. id.,
I. a sundering, severing, separation (rare, but good prose): sui facti ab illā definitione separatio, Cic. Inv. 2, 18, 55: distributione partium ac separatione, id. de Or. 3, 33, 132: congregatio criminum accusantem adjuvat, separatio defendentem, Quint. 7, 1, 31: nominum idem significantium (opp. congregare, and corresp. to disjunctio), id. 9, 3, 45: animi et corporis in morte, Gell. 2, 8, 7: tamquam eā separatione ad caedem destinarentur, Tac. H. 4, 46.—
II. Esp., rhet. t. t. division, separation, when a word is inserted between two like words (as duc, age, duc, etc.), Jul. Ruf. de Schem. Lex. § 11.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin sēparātiō From sēparō + -tiō.

Descendants
  • Catalanseparació
  • Englishseparation
  • Frenchséparation
  • Italianseparazione
  • Portugueseseparação
  • Romanianseparație
  • Spanishseparación
  • Indonesianseparasifrom Dutch separatie
  • Old Frenchsevraison
  • Russianсепарация

Quick answers

What does sēparātiō mean in Latin?
sēparātiō, a noun, means “severing, separation; division”.
What is the genitive of sēparātiō?
The genitive singular is sēparātiōnis. sēparātiō is feminine, third declension.