LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

sēmidoctus

sēmidoctus (feminine sēmidocta, neuter sēmidoctum)
Classical[seː.mɪˈdɔk.tʊs]Ecclesiastical[se.miˈdɔk.tus]

Meaning

  1. adjectivehalf-taught, half-trained, half-practised

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesēmidoctussēmidoctasēmidoctum
genitivesēmidoctīsēmidoctaesēmidoctī
dativesēmidoctōsēmidoctaesēmidoctō
accusativesēmidoctumsēmidoctamsēmidoctum
ablativesēmidoctōsēmidoctāsēmidoctō
vocativesēmidoctesēmidoctasēmidoctum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesēmidoctīsēmidoctaesēmidocta
genitivesēmidoctōrumsēmidoctārumsēmidoctōrum
dativesēmidoctīssēmidoctīssēmidoctīs
accusativesēmidoctōssēmidoctāssēmidocta
ablativesēmidoctīssēmidoctīssēmidoctīs
vocativesēmidoctīsēmidoctaesēmidocta

sēmĭ-doctus, a, um, adj.,
I. half-taught, half-learned: discipulus, Plaut. As. 1, 3, 74: haec ut et properans et apud doctos et semidoctus ipse percurro, Cic. de Or. 2, 42, 178: grammaticus, Gell. 15, 9, 6: manus villici, Mart. 10, 92, 5.

Origins

  1. Proto-Indo-European*sem-
  2. Proto-Indo-European*sēmi
  3. Latinsēmidoctus

Latin doctus Latin sēmidoctus From sēmi- (“half, semi-”) + doctus (“taught, learned”).

Quick answers

What does sēmidoctus mean in Latin?
sēmidoctus, a adjective, means “half-taught, half-trained, half-practised”.
How do you pronounce sēmidoctus?
In classical Latin, [seː.mɪˈdɔk.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [se.miˈdɔk.tus].
Where does sēmidoctus come from?
Proto-Indo-European *sem- → Proto-Indo-European *sēmi → Latin sēmidoctus.