adjectivefirst/second-declension adjective
secūtuleius
secūtuleius (feminine secūtuleia, neuter secūtuleium)
Classical[sɛ.kuː.tʊˈɫɛj.jʊs]Ecclesiastical[se.ku.tuˈlɛː.jus]
Meaning
- adjectivefollowing, running after
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | secūtuleius | secūtuleia | secūtuleium |
| genitive | secūtuleiī | secūtuleiae | secūtuleiī |
| dative | secūtuleiō | secūtuleiae | secūtuleiō |
| accusative | secūtuleium | secūtuleiam | secūtuleium |
| ablative | secūtuleiō | secūtuleiā | secūtuleiō |
| vocative | secūtuleie | secūtuleia | secūtuleium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | secūtuleiī | secūtuleiae | secūtuleia |
| genitive | secūtuleiōrum | secūtuleiārum | secūtuleiōrum |
| dative | secūtuleiīs | secūtuleiīs | secūtuleiīs |
| accusative | secūtuleiōs | secūtuleiās | secūtuleia |
| ablative | secūtuleiīs | secūtuleiīs | secūtuleiīs |
| vocative | secūtuleiī | secūtuleiae | secūtuleia |
sĕcūtŭlēius, a, um, adj. sequor,
I. that follows or runs after others:
mulier secutuleia, i. e. a street-walker, Petr. 81, 5.Origins
- Proto-Indo-European*sekʷ-
- Proto-Indo-European*sékʷetor
- Proto-Italic*sekʷōr
- Latinsecūtuleius
Latin -uleius Latin secūtuleius From sequor (“follow”) + -uleius.