LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

scrūpulōsus

scrūpulōsus (feminine scrūpulōsa, neuter scrūpulōsum)
Classical[skruː.pʊˈɫoː.sʊs]Ecclesiastical[skru.puˈlɔː.s̬us]
scrūpulōse sg. voc. m.

Meaning

  1. adjectivefull of sharp stones
  2. adjectiverough, rugged
  3. adjectivesteep
  4. adjectiveexact, precise, anxious, careful, scrupulous

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativescrūpulōsusscrūpulōsascrūpulōsum
genitivescrūpulōsīscrūpulōsaescrūpulōsī
dativescrūpulōsōscrūpulōsaescrūpulōsō
accusativescrūpulōsumscrūpulōsamscrūpulōsum
ablativescrūpulōsōscrūpulōsāscrūpulōsō
vocativescrūpulōsescrūpulōsascrūpulōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativescrūpulōsīscrūpulōsaescrūpulōsa
genitivescrūpulōsōrumscrūpulōsārumscrūpulōsōrum
dativescrūpulōsīsscrūpulōsīsscrūpulōsīs
accusativescrūpulōsōsscrūpulōsāsscrūpulōsa
ablativescrūpulōsīsscrūpulōsīsscrūpulōsīs
vocativescrūpulōsīscrūpulōsaescrūpulōsa

scrūpŭlōsus, a, um, adj. scrupulus.
I. Lit., full of small sharp or pointed stones, rough, rugged, jagged (rare but class.): specus, Pac. ap. Prisc. p. 713 P.: tamquam e scrupulosis cotibus enavigavit oratio, * Cic. Tusc. 4, 14, 33: ruminatio corticis, Plin. 15, 23, 25, § 94: saltibus degressi scrupulosis et inviis, Amm. 19, 13, 1: vulnera aurium, for wearing jewelled drops, Tert. Cult. Fem. 10, 2.—
II. Trop. (only post-Aug.), very nice, exact, precise, anxious, careful, scrupulous: disputatio, Quint. 9, 1, 7: inquisitio, Front. Aquaed. 64; Plin. Ep. 3, 5, 7: scrupulosa quaedam et anxia in his commentariis, Gell. praef. § 13: locus, Aus. Grat. Act. 24: cura, Val. Max. 1, 1, 8: lector, App. M. 9, p. 230, 37: scrupulosus in deferendis potestatibus celsis, Amm. 30, 9, 3. —Comp.: fides quorundam, Tert. Spect. 3: ratio ventorum, Plin. 18, 32, 75, § 325.—Sup.: cultus deorum, App. de Deo Socr. p. 43, 2.— Hence, adv.: scrūpŭlōsē (acc. to II.), carefully, accurately, diligently, scrupulously: scrupulose in partes sectā divisionis diligentiā, Quint. 4, 5, 6.—Comp.: minutius et scrupulosius scrutantur omnia, Quint. 5, 14, 28: scrupulosius tractabo ventos, Plin. 2, 46, 45, § 118.—Sup.: requirant corporis gesticulatorem, Col. praef. § 3.

Origins

From scrūpulus + -ōsus.

Descendants
  • Catalanescrupolós
  • Englishscrupulousfrom Middle French scrupuleux
  • Frenchscrupuleuxfrom Middle French scrupuleux
  • Germanskrupulös
  • Italianscrupoloso
  • Portugueseescrupuloso
  • Spanishescrupuloso
  • Norwegian Nynorskskrupuløsfrom Middle French scrupuleux
  • Galicianescrupuloso
  • Sicilianscrupulusu

Quick answers

What does scrūpulōsus mean in Latin?
scrūpulōsus, a adjective, means “full of sharp stones; rough, rugged; steep”.
How do you pronounce scrūpulōsus?
In classical Latin, [skruː.pʊˈɫoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [skru.puˈlɔː.s̬us].