LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

screa

screa n pl (genitive screōrum)
Classical[ˈskre.a]Ecclesiastical[ˈskrɛː.a]

Meaning

  1. neuterpluralsputum, spittle spat out from one's mouth by hawking
    Near-synonym: spūtum
    Scraptae dicebantur nugatoriae, ac despiciendae mulieres, ut ait unus†, ab his† quae screa iidem appelabant, id est quae quis excreare solet, quatenus id faciendo se purgaret.[2nd century CE, Sextus Pompeius Festus, edited by Karl Otfried Müller, De Significatione Verborum, published 1839, page 333, lines 29-33; epitomized by Paul the Deacon, 8th c.:

Declension

declension
formsingularplural
nominative—screa
genitive—screōrum
dative—screīs
accusative—screa
ablative—screīs
vocative—screa

Origins

Unclear, related to screō (“to hawk”).

Quick answers

What does screa mean in Latin?
screa, a noun, means “sputum, spittle spat out from one's mouth by hawking”.
What is the genitive of screa?
The genitive singular is screōrum. screa is neuter, second declension.
How do you pronounce screa?
In classical Latin, [ˈskre.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈskrɛː.a].