adjectivefirst/second-declension adjective
scandināvicus
scandināvicus (feminine scandināvica, neuter scandināvicum)
Classical[skan.dɪˈnaː.wɪ.kʊs]Ecclesiastical[skan.diˈnaː.vi.kus]
Meaning
- adjectiveScandinavian
Deinde quinque in Suecia et Norvegia monumenta Germanicis Runis inscripta, detecta sunt, quanim auctor, quum inscriptiones Scandinavica lingua conscriptae et Germanicis etiam Scandinavicae Runae intermixtae sint, peregrinus fuisse minime potest.
1629, Erycius Puteanus, De S. Flavia Domitilla, Clarissima martyre, page 23:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | scandināvicus | scandināvica | scandināvicum |
| genitive | scandināvicī | scandināvicae | scandināvicī |
| dative | scandināvicō | scandināvicae | scandināvicō |
| accusative | scandināvicum | scandināvicam | scandināvicum |
| ablative | scandināvicō | scandināvicā | scandināvicō |
| vocative | scandināvice | scandināvica | scandināvicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | scandināvicī | scandināvicae | scandināvica |
| genitive | scandināvicōrum | scandināvicārum | scandināvicōrum |
| dative | scandināvicīs | scandināvicīs | scandināvicīs |
| accusative | scandināvicōs | scandināvicās | scandināvica |
| ablative | scandināvicīs | scandināvicīs | scandināvicīs |
| vocative | scandināvicī | scandināvicae | scandināvica |
Origins
Post-Classical; from Scandināvia.