LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

scandināvicus

scandināvicus (feminine scandināvica, neuter scandināvicum)
Classical[skan.dɪˈnaː.wɪ.kʊs]Ecclesiastical[skan.diˈnaː.vi.kus]

Meaning

  1. adjectiveScandinavian
    Deinde quinque in Suecia et Norvegia monumenta Germanicis Runis inscripta, detecta sunt, quanim auctor, quum inscriptiones Scandinavica lingua conscriptae et Germanicis etiam Scandinavicae Runae intermixtae sint, peregrinus fuisse minime potest.1629, Erycius Puteanus, De S. Flavia Domitilla, Clarissima martyre, page 23:

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativescandināvicusscandināvicascandināvicum
genitivescandināvicīscandināvicaescandināvicī
dativescandināvicōscandināvicaescandināvicō
accusativescandināvicumscandināvicamscandināvicum
ablativescandināvicōscandināvicāscandināvicō
vocativescandināvicescandināvicascandināvicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativescandināvicīscandināvicaescandināvica
genitivescandināvicōrumscandināvicārumscandināvicōrum
dativescandināvicīsscandināvicīsscandināvicīs
accusativescandināvicōsscandināvicāsscandināvica
ablativescandināvicīsscandināvicīsscandināvicīs
vocativescandināvicīscandināvicaescandināvica

Origins

Post-Classical; from Scandināvia.

Quick answers

What does scandināvicus mean in Latin?
scandināvicus, a adjective, means “Scandinavian”.
How do you pronounce scandināvicus?
In classical Latin, [skan.dɪˈnaː.wɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [skan.diˈnaː.vi.kus].