LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

salārius1

salārius (feminine salāria, neuter salārium)
Classical[saˈɫaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[saˈlaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveOf or pertaining to salt.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesalāriussalāriasalārium
genitivesalāriīsalāriaesalāriī
dativesalāriōsalāriaesalāriō
accusativesalāriumsalāriamsalārium
ablativesalāriōsalāriāsalāriō
vocativesalāriesalāriasalārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesalāriīsalāriaesalāria
genitivesalāriōrumsalāriārumsalāriōrum
dativesalāriīssalāriīssalāriīs
accusativesalāriōssalāriāssalāria
ablativesalāriīssalāriīssalāriīs
vocativesalāriīsalāriaesalāria

sălārĭus, a, um sal.
I. Adj., of or belonging to salt, salt-: annona, the yearly revenue from the sale of salt, Liv. 29, 37.—
B. Adj. prop.: Salaria Via, the road beginning at the Porta Collina, and leading into the country of the Sabines, so called because the Sabines fetched salt by it from the sea, the Salt Road, Plin. 31, 7, 41, § 89; Fest. s. h. v. p. 326 Müll.; Varr. R. R. 1, 14, 3; 3, 1, 6; 3, 2, 14; Liv. 7, 9; Suet. Ner. 48; id. Vesp. 12; called Salaria (sc. via), Cic. N. D. 3, 5, 11; Mart. 4, 64, 18.—
II. Substt.
A. sălārĭus, ii, m., a dealer in salted fish (post-Aug.), Mart. 1, 42, 8; 4, 86, 9: CORPVS SALARIORVM, Inscr. Orell. 1092.—
B. sălārĭum, ii, n. (sc. argentum; cf.: calcearium, congiarium, vestiarium, etc.); orig., the money given to the soldiers for salt, salt-money; hence, post-Aug. (v. Dio Cass. 52, 23, and 78, 22), in gen., a pension, stipend, allowance, salary (cf.: honorarium, annuum, merces, stipendium): (sal) honoribus etiam militiaeque interponitur, salariis inde dictis, magnă apud antiquos auctoritate, Plin. 31, 7, 41, § 89: non pudet tribunorum militarium salariis emere (candelabra), i.e. for as much as the salarium of a military tribune amounts to, id. 34, 3, 6, § 11; cf. Juv. 3, 132: salarii loco, Sen. Ep. 97, 2: comites salario sustentare, Suet. Tib. 46: senatorum nobilissimo cuique ... annua salaria constituit, id. Ner. 10; cf.: salarium proconsulari solitum offerri Agricolae non dedit, Tac. Agr. 42; Plin. Ep. 4, 12, 2; Dig. 34, 1, 16: salarium annuum, ib. 2, 15, 8, § 23; hence, a meal: jam salarium dandum est, Mart. 3, 7, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*sḗh₂l
  2. Proto-Italic*sāls
  3. Latinsalārius

Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin salārius From sal (“salt”) + -ārius.

Italo-Romance
  • Italiansalaio
  • Italiansalaro
  • Italiansalaia
Ibero-Romance
  • Portuguesesaleirofrom Old Galician-Portuguese saleyro
  • Spanishsalero
  • Galiciansaleirofrom Old Galician-Portuguese saleyro
Gallo-Romance
  • Frenchsalièrefrom Old French saler
noun · masculinesecond declension
salārius2
salārius m (genitive salāriī or salārī)
Classical[saˈɫaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[saˈlaː.ri.us]

Meaning

  1. A dealer in salted fish.

Declension

declension
formsingularplural
nominativesalāriussalāriī
genitivesalāriī
salārī
salāriōrum
dativesalāriōsalāriīs
accusativesalāriumsalāriōs
ablativesalāriōsalāriīs
vocativesalāriesalāriī

Origins

  1. Proto-Indo-European*sḗh₂l
  2. Proto-Italic*sāls
  3. Latinsalārius

Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin salārius From sal (“salt”) + -ārius.

Quick answers

What does salārius mean in Latin?
salārius, a adjective, means “Of or pertaining to salt.”.
How do you pronounce salārius?
In classical Latin, [saˈɫaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [saˈlaː.ri.us].
Where does salārius come from?
Proto-Indo-European *sḗh₂l → Proto-Italic *sāls → Latin salārius.