noun · femininethird declension
runcatiō
runcatiō f (genitive runcatiōnis)
Classical[rʊŋˈka.ti.oː]Ecclesiastical[ruŋˈkat.t͡si.o]
Meaning
- weeding
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | runcatiō | runcatiōnēs |
| genitive | runcatiōnis | runcatiōnum |
| dative | runcatiōnī | runcatiōnibus |
| accusative | runcatiōnem | runcatiōnēs |
| ablative | runcatiōne | runcatiōnibus |
| vocative | runcatiō | runcatiōnēs |
runcātĭo, ōnis,f. runco.
I. A weeding, weeding out, Col. 2, 9, 18; 2, 11, 19; Plin. 18, 21, 50, § 185.—
II. Concr., weeds to be pulled out, Col. 2, 11, 6.
Origins
Proto-Indo-European *Hrew-der. Proto-Indo-European *h₃rewk- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *h₃runéktider. Proto-Italic *runkos Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin runcō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin runcatiō From runcō + -tiō.
Descendants
- Englishruncation