noun · femininefirst declension
rūna
rūna f (genitive rūnae)
Meaning
- dart or javelin
- rune
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | rūna | rūnae |
| genitive | rūnae | rūnārum |
| dative | rūnae | rūnīs |
| accusative | rūnam | rūnās |
| ablative | rūnā | rūnīs |
| vocative | rūna | rūnae |
rūna, ae,f.,
I. a kind of weapon, a javelin or dart.
I. Lit.:
runa genus teli significat. Ennius: runata recedit, id est pilata, Fest. p. 263 Müll.: C. Gracchus runis et iis sicis, quas, etc.... nonne omnem rei publicae statum permutavit? Cic. Leg. 3, 9, 20 Mos. N. cr.—II. Transf., the runic written character, runes: barbara fraxineis pingatur runa tabellis, Ven. Carm. 7, 18, 19.