noun · femininefirst declension
rūma1
rūma f (genitive rūmae)
Classical[ˈruː.ma]Ecclesiastical[ˈruː.ma]
Meaning
- Old Latinrarethroat; gullet
Quamvis ficum ruminalem alii a Romulo velint dictam, quasi Romularem, alii a lacte infantibus dato: nam pars gutturis ruma dicitur.
Maurus Servius Honoratus, In Vergilii Aeneidos Libros 8.90.9 - Old Latinrarerumen
- Old Latinrarestomach; abdomen
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | rūma | rūmae |
| genitive | rūmae | rūmārum rumium |
| dative | rūmae rumī | rūmīs rumibus |
| accusative | rūmam rumim | rūmās |
| ablative | rūmā rumī | rūmīs rumibus |
| vocative | rūma | rūmae |
Origins
From rūmen. For the ending, compare plūma.