LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

rūctābundus

rūctābundus (feminine rūctābunda, neuter rūctābundum)
Classical[ruːk.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[ruk.taˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivebelching repeatedly

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativerūctābundusrūctābundarūctābundum
genitiverūctābundīrūctābundaerūctābundī
dativerūctābundōrūctābundaerūctābundō
accusativerūctābundumrūctābundamrūctābundum
ablativerūctābundōrūctābundārūctābundō
vocativerūctābunderūctābundarūctābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativerūctābundīrūctābundaerūctābunda
genitiverūctābundōrumrūctābundārumrūctābundōrum
dativerūctābundīsrūctābundīsrūctābundīs
accusativerūctābundōsrūctābundāsrūctābunda
ablativerūctābundīsrūctābundīsrūctābundīs
vocativerūctābundīrūctābundaerūctābunda

ructābundus, a, um, adj. ructo,
I. belching again and again, Sen. Vit. Beat. 12, 3.

Origins

From ructō (“belch”) + -bundus.

Quick answers

What does rūctābundus mean in Latin?
rūctābundus, a adjective, means “belching repeatedly”.
How do you pronounce rūctābundus?
In classical Latin, [ruːk.taːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ruk.taˈbun.dus].