noun · femininefirst declension
ructa
ructa f (genitive ructae)
Classical[ˈrʊk.ta]Ecclesiastical[ˈruk.ta]
Meaning
- feminineoesophagus
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ructa | ructae |
| genitive | ructae | ructārum |
| dative | ructae | ructīs |
| accusative | ructam | ructās |
| ablative | ructā | ructīs |
| vocative | ructa | ructae |