LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

rōs

rōs m (genitive rōris)
Classical[ˈroːs]Ecclesiastical[ˈrɔs]

Meaning

  1. dew
  2. moisture
  3. rosemary (Salvia rosmarinus, syn. Rosmarinus officinalis)
    690–750, Excerpta ex libro glossarum published in the Corpus glossariorum latinorum V page 179, 6Cytisus is a kind of tree like juniper a sweet-smelling herb, greener and hardly serving the bees in comparison to furzes and rosemary.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

aqua mātūtīna herbārum
rōs rōris (m) — in Aeneis, ch. 13

Declension

declension
formsingularplural
nominativerōsrōrēs
genitiverōrisrōrum
dativerōrīrōribus
accusativerōremrōrēs
ablativerōrerōribus
vocativerōsrōrēs

rōs, rōris, m. (n., ros nocturnum, Marc. Emp. 8; cf. infra, II. B.) [perh. kindr. with the Gr. ἔρση, dew; Sanscr. varshas, rain].
I. Lit., dew: herbae gemmantes rore recenti, Lucr. 2, 319; cf. id. 5, 461: ros si non cadit, Plaut. Capt. 1, 1, 13: nocturnum excipere rorem, Caes. B. C. 3, 15; cf.: rore mero jejunia pavit, Ov. M. 4, 263: gelidus, Verg. G. 2, 202: pecori gratissimus, id. E. 8, 15; id. G. 3, 326: caelestis, Ov. F. 1, 312: vitreus, id. Am. 1, 6, 55 et saep.— Plur.: gelidos rores, Cic. poët. Div. 1, 8, 14: cadunt rores, Plin. 18, 29, 69, § 292: roribus, id. 16, 26, 46, § 109; 17, 24, 37, § 225: quod inter aquam et rorem interest, Sen. Q. N. 4, 3, 6. —
II. Transf.
A. Of any liquid falling in drops, moisture (poet.): infuso lympharum rore superne, Lucr. 1, 496, cf. liquoris, id. 1, 777: salis, id. 4, 438; and simply ros, of water, Prop. 3, 21, 2; Verg. A. 6, 230; Hor. C. 3, 4, 61; Ov. M. 3, 164; 5, 635; 11, 57 al. —In plur.: pluvii, i. e. rain clouds, Hor C. 3, 3, 56.—Of tears: lacrimarum, Ov. M. 14, 708; and simply ros, id. ib. 10, 360; Hor. A. P. 430; plur., Stat. S. 5, 1, 36.—Of breastmilk: natos vitali rore rigabat, Cic. poët. Div. 1, 12, 20.— Of blood; plur.: sanguineos, Verg. A. 12, 339; cf. cruentis, Stat. Th. 2, 673.—Of perfumes: Syrius, Tib. 3, 4, 28: Arabus, Ov. H. 15, 76.—
B. Ros marinus, marinus ros, or in one word, rosmarinus, and in a neutr. collat. form, rosmarinum (post-Aug.), rosemary: rosmarinus, Col. 9, 4, 2; Pall. Mart. 15, 1: marinus ros, Col. 9, 4, 6: rorismarini, id. 12, 36 (twice): marino rore, Hor. C. 3, 23, 16: rosmarinum, nom., Plin. 24, 11, 59, § 99; acc., id. 19, 12, 62, § 187; App. Herb. 79; cf. Isid. Orig. 17, 9, 81; in Ovid also: ros maris, Ov. M. 12, 410; id. A. A. 3, 690; and in Vergil simply ros, Verg. G. 2, 213 Serv.; cf. Plin. 24, 11, 60, § 101.

Origins

From Proto-Italic *rōs, from Proto-Indo-European *h₁rṓs (“dew, moisture”), itself possibly a derivative of *h₁ers- (“to flow, pour”) (compare Ancient Greek ἐξεράω (exeráō, “pour out”)). Cognate with Sanskrit रसा (rásā, “moisture, humidity”), Lithuanian rasà (“dew”), Serbo-Croatian rosa /роса (“dew”).

Gallo-Romance
  • Catalanros
  • Sardinianarròsufrom Catalan ros
  • Occitanròs
  • Occitanarròs
  • Aragoneseros
Borrowings
  • Englishrore
  • Englishrory
  • Italianrore
  • Frenchroriquefrom Middle French rore
  • Esperantoroso
Balkano-Romance
  • Romanianrouă
  • Aromanianaroauã
Elsewhere
  • Vulgar Latin*rōsāta

Quick answers

What does rōs mean in Latin?
rōs, a noun, means “dew; moisture; rosemary (Salvia rosmarinus, syn. Rosmarinus officinalis)”.
What is the genitive of rōs?
The genitive singular is rōris. rōs is masculine, third declension.
How do you pronounce rōs?
In classical Latin, [ˈroːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈrɔs].