noun · neutersecond declension
Rōmāncium
Rōmāncium n (genitive Rōmānciī)
Ecclesiastical[roˈman̠ʲ.t͡ʃi.um]
Meaning
- Medieval LatinFrankish Romance, French
- Medieval LatinSpanish
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Rōmāncium | Rōmāncia Rōmantia |
| genitive | Rōmānciī Rōmantiī | Rōmānciōrum Rōmantiōrum |
| dative | Rōmānciō Rōmantiō | Rōmānciīs Rōmantiīs |
| accusative | Rōmāncium | Rōmāncia Rōmantia |
| ablative | Rōmānciō Rōmantiō | Rōmānciīs Rōmantiīs |
| vocative | Rōmāncium | Rōmāncia Rōmantia |