proper noun · masculinesecond declension
Rocus
Rocus m sg (genitive Rocī)
Classical[ˈrɔ.kʊs]Ecclesiastical[ˈrɔː.kus]
Meaning
- masculinesingularA Roman cognomen — famously held by
- masculinesingularTitus Romilius Rocus Vaticanus, a Roman consul
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Rocus | — |
| genitive | Rocī | — |
| dative | Rocō | — |
| accusative | Rocum | — |
| ablative | Rocō | — |
| vocative | Roce | — |