noun · femininethird declension
rōbīgō
rōbīgō f (genitive rōbīginis)
Classical[roːˈbiː.ɡoː]Ecclesiastical[roˈbiː.ɡo]
Meaning
- rust (on metals)
- mildew; rust (on plants)
ne robigo frum[e]ntis noceat sacrificiu[m]
AE 2007 312
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod ferrum corrumpitrōbīgō -inis (f) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 4
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | rōbīgō | rōbīginēs rūbīginēs |
| genitive | rōbīginis rūbīginis | rōbīginum rūbīginum |
| dative | rōbīginī rūbīginī | rōbīginibus rūbīginibus |
| accusative | rōbīginem rūbīginem | rōbīginēs rūbīginēs |
| ablative | rōbīgine rūbīgine | rōbīginibus rūbīginibus |
| vocative | rōbīgō | rōbīginēs rūbīginēs |
rōbīgo (rūb-), ĭnis, f. robus = ruber; formed like aerugo, ferrugo,
I. rust of metals.
I. Lit.:
hoc quidem pol e robigine, non e ferro factum est, Plaut. Rud. 5, 2, 13: exesa inveniet scabra robigine pila, Verg. G. 1, 495: salsā laedit robigine ferrum, id. ib. 2, 220; Plin. 7, 15, 13, § 64: non rubigo ulla, non aerugo, id. 33, 3, 19, § 62.—B. Transf.
1. Rust, blight, mildew, smut, mouldiness, on grain, Varr. L. L. 6, § 16 Müll.; id. R. R. 1, 1, 6; Col. 2, 11, 5; id. Arb. 13; id. poët. 10, 342; Plin. 18, 28, 68, § 275; 18, 28, 69, § 279; Hor. C. 3, 23, 7 al.; cf. Robigus and Robigalia.—
2. The deposit, mould, etc., that collects on millstones, Plin. 36, 18, 30, § 136; on the teeth, Ov. M. 2, 776; 8, 802; id. A. A. 1, 515; an ulcer in a wound, Calp. Ecl. 5, 76; a sore, ulcer, produced by lewdness, Varr. ap. Serv. Verg. G. 1, 151.—
II. Trop., rust (poet. and in post-Aug. prose):
ingenium longa rubigine laesum Torpet, Ov. Tr. 5, 12, 21: animorum, Sen. Ep. 95, 36; 7, 7: horridae vetustatis, Val. Max. 2, 9, 5.— As personified, v. Robigus fin. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
rōbīgō (rūb-) inis, f
RVB-, metallic oxide, rust : Exesa robigine pila, V.— Rust, blight, mildew, smut, mould : Nec sentiet sterilem seges Robiginem, H.: livent rubigine dentes, tartar , O.— Fig., rust : ingenium longā rubigine laesum, O.
Origins
From rōbus (“red”, dialectal variant of rūfus) + -īgō.
Elsewhere
- Frenchrouillefrom Vulgar Latin *robiclus
- Catalanrovellfrom Vulgar Latin *robiclus
- Occitanrovilhfrom Vulgar Latin *robiclus
- Portugueserabugemfrom Vulgar Latin *robūgo, *robūginem
- Franco-Provençalroulyefrom Vulgar Latin *robiclus
- Aragoneserobínfrom Vulgar Latin *robiclus
- Romansharvugianfrom Vulgar Latin *robūgo, *robūginem
- Aragoneserebunyfrom Vulgar Latin *robūgo, *robūginem
- Aragoneserebullfrom Vulgar Latin *robūgo, *robūginem
- Galicianrabuxafrom Vulgar Latin *robūgo, *robūginem
Ibero-Romance
- Portugueserubigem
- Spanishrobín
- Galicianrebinxe
- Galicianrebixa
- Galicianrebixe
Balkano-Romance
- Romanianrugină
- Aromanianarudzinã
Italo-Romance
- Italianrubigine
Rhaeto-Romance
- Romanshruina