LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

rōbīgō

rōbīgō f (genitive rōbīginis)
Classical[roːˈbiː.ɡoː]Ecclesiastical[roˈbiː.ɡo]

Meaning

  1. rust (on metals)
  2. mildew; rust (on plants)
    ne robigo frum[e]ntis noceat sacrificiu[m]AE 2007 312

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativerōbīgōrōbīginēs
rūbīginēs
genitiverōbīginis
rūbīginis
rōbīginum
rūbīginum
dativerōbīginī
rūbīginī
rōbīginibus
rūbīginibus
accusativerōbīginem
rūbīginem
rōbīginēs
rūbīginēs
ablativerōbīgine
rūbīgine
rōbīginibus
rūbīginibus
vocativerōbīgōrōbīginēs
rūbīginēs

rōbīgo (rūb-), ĭnis, f. robus = ruber; formed like aerugo, ferrugo,
I. rust of metals.
I. Lit.: hoc quidem pol e robigine, non e ferro factum est, Plaut. Rud. 5, 2, 13: exesa inveniet scabra robigine pila, Verg. G. 1, 495: salsā laedit robigine ferrum, id. ib. 2, 220; Plin. 7, 15, 13, § 64: non rubigo ulla, non aerugo, id. 33, 3, 19, § 62.—
B. Transf.
1. Rust, blight, mildew, smut, mouldiness, on grain, Varr. L. L. 6, § 16 Müll.; id. R. R. 1, 1, 6; Col. 2, 11, 5; id. Arb. 13; id. poët. 10, 342; Plin. 18, 28, 68, § 275; 18, 28, 69, § 279; Hor. C. 3, 23, 7 al.; cf. Robigus and Robigalia.—
2. The deposit, mould, etc., that collects on millstones, Plin. 36, 18, 30, § 136; on the teeth, Ov. M. 2, 776; 8, 802; id. A. A. 1, 515; an ulcer in a wound, Calp. Ecl. 5, 76; a sore, ulcer, produced by lewdness, Varr. ap. Serv. Verg. G. 1, 151.—
II. Trop., rust (poet. and in post-Aug. prose): ingenium longa rubigine laesum Torpet, Ov. Tr. 5, 12, 21: animorum, Sen. Ep. 95, 36; 7, 7: horridae vetustatis, Val. Max. 2, 9, 5.— As personified, v. Robigus fin.

Origins

From rōbus (“red”, dialectal variant of rūfus) + -īgō.

Elsewhere
  • Frenchrouillefrom Vulgar Latin *robiclus
  • Catalanrovellfrom Vulgar Latin *robiclus
  • Occitanrovilhfrom Vulgar Latin *robiclus
  • Portugueserabugemfrom Vulgar Latin *robūgo, *robūginem
  • Franco-Provençalroulyefrom Vulgar Latin *robiclus
  • Aragoneserobínfrom Vulgar Latin *robiclus
  • Romansharvugianfrom Vulgar Latin *robūgo, *robūginem
  • Aragoneserebunyfrom Vulgar Latin *robūgo, *robūginem
  • Aragoneserebullfrom Vulgar Latin *robūgo, *robūginem
  • Galicianrabuxafrom Vulgar Latin *robūgo, *robūginem
Ibero-Romance
  • Portugueserubigem
  • Spanishrobín
  • Galicianrebinxe
  • Galicianrebixa
  • Galicianrebixe
Balkano-Romance
  • Romanianrugină
  • Aromanianarudzinã
Italo-Romance
  • Italianrubigine
Rhaeto-Romance
  • Romanshruina

Quick answers

What does rōbīgō mean in Latin?
rōbīgō, a noun, means “rust (on metals); mildew; rust (on plants)”.
What is the genitive of rōbīgō?
The genitive singular is rōbīginis. rōbīgō is feminine, third declension.
How do you pronounce rōbīgō?
In classical Latin, [roːˈbiː.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [roˈbiː.ɡo].