LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

retundō

retundō (present infinitive retundere, perfect active rettudī or retudī, supine retūsum or retūnsum)
Classical[rɛˈtʊn.doː]Ecclesiastical[reˈtun.do]

Meaning

  1. to beat back, drive back
  2. to restrain, check
  3. to hammer back (something sharp), blunt or dull
  4. to deaden, weaken, frustrate

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.retundōretundēbamretundamrettudī
retudī
rettuderam
retuderam
rettuderō
retuderō
2nd sg.retundisretundēbāsretundēsrettudistī
retudistī
rettuderās
retuderās
rettuderis
retuderis
3rd sg.retunditretundēbatretundetrettudit
retudit
rettuderat
retuderat
rettuderit
retuderit
1st pl.retundimusretundēbāmusretundēmusrettudimus
retudimus
rettuderāmus
retuderāmus
rettuderimus
retuderimus
2nd pl.retunditisretundēbātisretundētisrettudistis
retudistis
rettuderātis
retuderātis
rettuderitis
retuderitis
3rd pl.retunduntretundēbantretundentrettudērunt
rettudēre, retudērunt, retudēre
rettuderant
retuderant
rettuderint
retuderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.retundamretunderemrettuderim
retuderim
rettudissem
retudissem
2nd sg.retundāsretunderēsrettuderīs
retuderīs
rettudissēs
retudissēs
3rd sg.retundatretunderetrettuderit
retuderit
rettudisset
retudisset
1st pl.retundāmusretunderēmusrettuderīmus
retuderīmus
rettudissēmus
retudissēmus
2nd pl.retundātisretunderētisrettuderītis
retuderītis
rettudissētis
retudissētis
3rd pl.retundantretunderentrettuderint
retuderint
rettudissent
retudissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.retundorretundēbarretundar
2nd sg.retunderis
retundere
retundēbāris
retundēbāre
retundēris
retundēre
3rd sg.retunditurretundēbāturretundētur
1st pl.retundimurretundēbāmurretundēmur
2nd pl.retundiminīretundēbāminīretundēminī
3rd pl.retundunturretundēbanturretundentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.retundarretunderer
2nd sg.retundāris
retundāre
retunderēris
retunderēre
3rd sg.retundāturretunderētur
1st pl.retundāmurretunderēmur
2nd pl.retundāminīretunderēminī
3rd pl.retundanturretunderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.retunderetundere
pres. 2nd pl.retunditeretundiminī
fut. 2nd sg.retunditōretunditor
fut. 3rd sg.retunditōretunditor
fut. 2nd pl.retunditōte—
fut. 3rd pl.retunduntōretunduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveretundereretundī
perfect infinitiverettudisse
retudisse
retūsum esse
retūnsum esse
future infinitiveretūsūrum esse
retūnsūrum esse
retūsum īrī
retūnsum īrī
present participleretundēns—
perfect participle—retūsus
retūnsus, retūnsa, retūnsā, retūnsae, retūnsam, retūnsārum, retūnsās, retūnse, retūnsī, retūnsīs, retūnsō, retūnsōrum, retūnsōs
future participleretūsūrus
retūnsūrus, retūnsūra, retūnsūrā, retūnsūrae, retūnsūram, retūnsūrārum, retūnsūrās, retūnsūre, retūnsūrī, retūnsūrīs, retūnsūrō, retūnsūrōrum, retūnsūrōs, retūnsūrum
retundendus
retundundus, retundenda, retundendā, retundendae, retundendam, retundendārum, retundendās, retundende, retundendīs, retundendōrum, retundendōs
gerundretundendī, retundendō, retundendumsupineretūsum, retūsū

rĕ-tundo, tŭdi (also rettŭdi, Phaedr. 4, 22, 21 Orell.
I. N. cr.), tūsum (retunsus, Plaut. Ps. 1, 2, 27; 4, 4, 8), 3, v. a., to beat or pound back any thing sharp, i. e. to blunt, dull (class.).
I. Lit.: ferrum, Cic. Sull. 30, 83: in Massagetas ferrum, Hor. C. 1, 35, 39: gladios in rem publicam destrictos, Cic. Cat. 3, 1, 2: ascias (tilia), Plin. 16, 40, 76, § 207: hamata tela, Ov. Am. 2, 9, 13; cf.: conjurationis nefaria tela, Cic. Dom. 24, 63. —
II. Trop., to blunt, dull, deaden, weaken, restrain, check, etc.: (censorii stili) mucronem, Cic. Clu. 44, 123: mucronem ingenii cotidianā pugnā, Quint. 10, 5, 16 (with deteratur fulgor): belle iste puer retundit Antonium, Atticus ap. Cic. Att. 16, 15, 3: collegam, Tac. A. 5, 11: animum, qui luxuriā et lasciviā Diffluit, check, repress, Ter. Heaut. 5, 1, 73; so, impetum erumpentium, Liv. 2, 33: sermones, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 1; cf.: Aetolorum linguas, Liv. 33, 31: improbitatem, Lentul. ap. Cic. Fam. 12, 14, 3; Quint. 6, 4, 11 (with propulsare eos): superbiam, Phaedr. 4, 22, 21: iram, Prud. Cath. 6, 94; cf.: Boreas retundit pelagus (ira motum), Luc. 5, 601 Cort. N. cr.— Hence, rĕ-tūsus (retunsus, v. supra), a, um, P. a., blunted, blunt, dull.
A. Lit.: securis, Plaut. Ps. 1, 2, 27: ferrum, Verg. G. 2, 301: tela, Ov. M. 12, 496: retusum et crassum ferramentum, Col. 4, 24, 21: aurum hebeti mucrone, Lucr. 5, 1274.—
B. Trop.: mihi cor retunsum'st oppugnando pectore, deprived of feeling, Plaut. Ps. 4, 4, 8: cor, Claud. Eutr. 2, 47: ingenia (opp. acuta), Cic. Div. 1, 36, 79 fin.: stella crine retuso, weakened, dimmed, Claud. IV. Cons. Hon. 185; cf. comp.: acumen retusius, Hier. Ep. 69, 4: fervor belli, subdued, Sil. 8, 321: res, impaired, unfortunate, id. 16, 21.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinretundō

Proto-Indo-European *(s)tew- Proto-Indo-European *-d- Proto-Indo-European *(s)tewd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *(s)tunédti Proto-Italic *tundō Latin tundo Latin retundō From re- + tundo (“to strike, beat”).

Quick answers

What does retundō mean in Latin?
retundō, a verb, means “to beat back, drive back; to restrain, check; to hammer back (something sharp), blunt or dull”.
What are the principal parts of retundō?
retundō, retundere, rettudī, retūsum (third conjugation).
How do you pronounce retundō?
In classical Latin, [rɛˈtʊn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈtun.do].
Where does retundō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin retundō.