LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

resurrēctiō

resurrēctiō f (genitive resurrēctiōnis)
Classical[rɛ.sʊrˈreːk.ti.oː]Ecclesiastical[re.s̬urˈrɛk.t͡si.o]

Meaning

  1. resurrection
  2. EcclesiasticalLatinresurrection, the Resurrection, the resurrected

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeresurrēctiōresurrēctiōnēs
genitiveresurrēctiōnisresurrēctiōnum
dativeresurrēctiōnīresurrēctiōnibus
accusativeresurrēctiōnemresurrēctiōnēs
ablativeresurrēctiōneresurrēctiōnibus
vocativeresurrēctiōresurrēctiōnēs

rĕsurrectĭo, ōnis, f. resurgo, in eccl. Lat.,
I. a rising again from the dead, resurrection, Tert. Res. Carn. 1; Aug. Civ. Dei, 22, 28; Vulg. Matt. 22, 23; id. Rom. 3, 4; Lact. 4, 19, 9; 4, 20, 4: dominica (i. e. Domini), Sulp. Sev. Chron. 2, 33, 5.

Origins

From resurgō (supine stem resurrēct-) + -tiō, calque of Ancient Greek ἀνάστασις (anástasis).

Descendants
  • Catalanresurrecció
  • Englishresurrection
  • Frenchrésurrection
  • Italianrisurrezione
  • Portugueseressurreição
  • Romanianresurecție
  • Spanishresurrección
  • Piedmonteseresuression

Quick answers

What does resurrēctiō mean in Latin?
resurrēctiō, a noun, means “resurrection; resurrection, the Resurrection, the resurrected”.
What is the genitive of resurrēctiō?
The genitive singular is resurrēctiōnis. resurrēctiō is feminine, third declension.
How do you pronounce resurrēctiō?
In classical Latin, [rɛ.sʊrˈreːk.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [re.s̬urˈrɛk.t͡si.o].