noun · femininethird declension
restrictiō
restrictiō f (genitive restrictiōnis)
Classical[rɛsˈtrɪk.ti.oː]Ecclesiastical[resˈtrik.t͡si.o]
Meaning
- EcclesiasticalLatinrestriction; limitation
354 CE – 430 CE, Aurelius Augustinus Hipponensis, De Moribus Ecclesiae Catholicae 4.1.3
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | restrictiō | restrictiōnēs |
| genitive | restrictiōnis | restrictiōnum |
| dative | restrictiōnī | restrictiōnibus |
| accusative | restrictiōnem | restrictiōnēs |
| ablative | restrictiōne | restrictiōnibus |
| vocative | restrictiō | restrictiōnēs |
rēstrictĭo, ōnis, f. id.,
I. a restriction, limitation (eccl. Lat.):
epularum, Aug. Mor. Eccl. Cath. 31.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin restrictiō From restringō + -tiō.