noun
rēstĭtūtor
Meaning
- a restorer
rēstĭtūtor, ōris, m. id.,
I. a restorer, rebuilder.
I. Lit.:
templorum omnium, Liv. 4, 20: urbium, Inscr. Orell. 1103.—II. Trop.:
salutis meae, Cic. Mil. 15, 39; cf. Quint. 7, 1, 43 and 61: reipublicae, Eum. Grat. Act. ad Constant. 4: Galliarum, Vop. Aur. 9: tanti operis restitutor deus, App. Herm. Trism. p. 92.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
restitūtor ōris, m
restituo, a restorer, rebuilder : templorum omnium, L.—Fig.: salutis meae.