adjectivefirst/second-declension adjective
repugnātōrius
repugnātōrius (feminine repugnātōria, neuter repugnātōrium)
Classical[rɛ.pʊŋ.naːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[re.puɲ.ɲaˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivedefensive, repulsive (serving to repel)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | repugnātōrius | repugnātōria | repugnātōrium |
| genitive | repugnātōriī | repugnātōriae | repugnātōriī |
| dative | repugnātōriō | repugnātōriae | repugnātōriō |
| accusative | repugnātōrium | repugnātōriam | repugnātōrium |
| ablative | repugnātōriō | repugnātōriā | repugnātōriō |
| vocative | repugnātōrie | repugnātōria | repugnātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | repugnātōriī | repugnātōriae | repugnātōria |
| genitive | repugnātōriōrum | repugnātōriārum | repugnātōriōrum |
| dative | repugnātōriīs | repugnātōriīs | repugnātōriīs |
| accusative | repugnātōriōs | repugnātōriās | repugnātōria |
| ablative | repugnātōriīs | repugnātōriīs | repugnātōriīs |
| vocative | repugnātōriī | repugnātōriae | repugnātōria |
rĕpugnātōrĭus, a, um, adj. id.,
I. of or pertaining to resistance, defensive:
res, means of defence, Vitr. 10, 22.