LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

repugnātōrius

repugnātōrius (feminine repugnātōria, neuter repugnātōrium)
Classical[rɛ.pʊŋ.naːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[re.puɲ.ɲaˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectivedefensive, repulsive (serving to repel)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativerepugnātōriusrepugnātōriarepugnātōrium
genitiverepugnātōriīrepugnātōriaerepugnātōriī
dativerepugnātōriōrepugnātōriaerepugnātōriō
accusativerepugnātōriumrepugnātōriamrepugnātōrium
ablativerepugnātōriōrepugnātōriārepugnātōriō
vocativerepugnātōrierepugnātōriarepugnātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativerepugnātōriīrepugnātōriaerepugnātōria
genitiverepugnātōriōrumrepugnātōriārumrepugnātōriōrum
dativerepugnātōriīsrepugnātōriīsrepugnātōriīs
accusativerepugnātōriōsrepugnātōriāsrepugnātōria
ablativerepugnātōriīsrepugnātōriīsrepugnātōriīs
vocativerepugnātōriīrepugnātōriaerepugnātōria

rĕpugnātōrĭus, a, um, adj. id.,
I. of or pertaining to resistance, defensive: res, means of defence, Vitr. 10, 22.

Quick answers

What does repugnātōrius mean in Latin?
repugnātōrius, a adjective, means “defensive, repulsive (serving to repel)”.
How do you pronounce repugnātōrius?
In classical Latin, [rɛ.pʊŋ.naːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [re.puɲ.ɲaˈtɔː.ri.us].