LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, no passive

repausō

repausō (present infinitive repausāre, perfect active repausāvī, supine repausātum)
Classical[rɛˈpau̯.soː]Ecclesiastical[reˈpaːu̯.so]

Meaning

  1. Late LatinMedieval Latinintransitiveto be at rest, to lie at rest, to take a rest, go to bed, lie down, repose
  2. Late LatinMedieval Latintransitiveto cause to rest, lay to rest, quiet, lay down, repose
  3. Late LatinMedieval Latintransitiveto comfort, pacify, calm down, nourish, soothe, appease, put at ease

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.repausōrepausābamrepausābōrepausāvīrepausāveramrepausāverō
2nd sg.repausāsrepausābāsrepausābisrepausāvistīrepausāverāsrepausāveris
3rd sg.repausatrepausābatrepausābitrepausāvitrepausāveratrepausāverit
1st pl.repausāmusrepausābāmusrepausābimusrepausāvimusrepausāverāmusrepausāverimus
2nd pl.repausātisrepausābātisrepausābitisrepausāvistisrepausāverātisrepausāveritis
3rd pl.repausantrepausābantrepausābuntrepausāvērunt
repausāvēre
repausāverantrepausāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.repausemrepausāremrepausāverimrepausāvissem
2nd sg.repausēsrepausārēsrepausāverīsrepausāvissēs
3rd sg.repausetrepausāretrepausāveritrepausāvisset
1st pl.repausēmusrepausārēmusrepausāverīmusrepausāvissēmus
2nd pl.repausētisrepausārētisrepausāverītisrepausāvissētis
3rd pl.repausentrepausārentrepausāverintrepausāvissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.repausā—
pres. 2nd pl.repausāte—
fut. 2nd sg.repausātō—
fut. 3rd sg.repausātō—
fut. 2nd pl.repausātōte—
fut. 3rd pl.repausantō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverepausāre—
perfect infinitiverepausāvisse—
future infinitiverepausātūrum esse—
present participlerepausāns—
future participlerepausātūrus
repausātūra, repausātūrā, repausātūrae, repausātūram, repausātūrārum, repausātūrās, repausātūre, repausātūrī, repausātūrīs, repausātūrō, repausātūrōrum, repausātūrōs, repausātūrum
—
gerundrepausandī, repausandō, repausandumsupinerepausātum, repausātū

Origins

From re- (“again, back”) + pausō (“to halt, cease, pause, rest”), from pausa (“pause, halt, stop, rest”) from Koine Greek παῦσις (paûsis, “stopping, ceasing; pause”) from Ancient Greek παύω (paúō, “to make to rest; to cease, stop, hinder, halt”).

Ibero-Romance
  • Portugueserepousarfrom Old Galician-Portuguese repousar
  • Portugueserepoisarfrom Old Galician-Portuguese repousar
  • Spanishreposarfrom Old Spanish reposar
  • Asturianreposar
  • Galicianrepousarfrom Old Galician-Portuguese repousar
  • Ladinorepozarfrom Old Spanish reposar
  • Ladinoריפוזארfrom Old Spanish reposar
Balkano-Romance
  • Romanianrăpăusa
  • Romanianrăposafrom Romanian răpăusa
  • Aromanianarãpas
Southern Gallo-Romance
  • Catalanreposar
  • Occitanrepausar
  • Gasconreposarfrom Occitan repausar
  • Gasconarrepausarfrom Occitan repausar
  • Gasconarreposarfrom Occitan repausar
Italo-Dalmatian
  • Italianriposare
  • Corsicanripusà
  • Neapolitanarreposà
  • Neapolitanarrepusà
  • Sicilianripusari
  • Venetanrepoxar
Gallo-Italic
  • Piedmontesearposé
  • Piedmontesearpossé
  • Piedmontesearpausé
  • Romagnolarpunsê
Northern Gallo-Romance
  • Franco-Provençalreposar
  • Old Frenchreposer
Borrowings
  • Esperantoripozi
  • Interlinguareposar

Quick answers

What does repausō mean in Latin?
repausō, a verb, means “to be at rest, to lie at rest, to take a rest, go to bed, lie down, repose; to cause to rest, lay to rest, quiet, lay down, repose; to comfort, pacify, calm down, nourish, soothe, appease, put at ease”.
What are the principal parts of repausō?
repausō, repausāre, repausāvī, repausātum (first conjugation, no passive).
How do you pronounce repausō?
In classical Latin, [rɛˈpau̯.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈpaːu̯.so].