verbfirst conjugation
remeō
remeō (present infinitive remeāre, perfect active remeāvī, supine remeātum)
Classical[ˈrɛ.me.oː]Ecclesiastical[ˈrɛː.me.o]
Meaning
- to go back, come back, return
Latīnē defined in Latin in our graded readers
redeō, viā eādem regrediorremeō -āre — in Metamorphoses I, ch. 23
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | remeō | remeābam | remeābō | remeāvī | remeāveram | remeāverō remeārō |
| 2nd sg. | remeās | remeābās | remeābis | remeāvistī remeāstī | remeāverās remeārās | remeāveris |
| 3rd sg. | remeat | remeābat | remeābit | remeāvit | remeāverat remeārat | remeāverit remeārit |
| 1st pl. | remeāmus | remeābāmus | remeābimus | remeāvimus | remeāverāmus | remeāverimus remeārimus |
| 2nd pl. | remeātis | remeābātis | remeābitis | remeāvistis remeāstis | remeāverātis remeārātis | remeāveritis remeāritis |
| 3rd pl. | remeant | remeābant | remeābunt | remeāvērunt remeāvēre, remeārunt | remeāverant remeārant | remeāverint remeārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | remeem | remeārem | remeāverim remeārim | remeāvissem remeāssem |
| 2nd sg. | remeēs | remeārēs | remeāverīs | remeāvissēs remeāssēs |
| 3rd sg. | remeet | remeāret | remeāverit remeārit | remeāvisset remeāsset |
| 1st pl. | remeēmus | remeārēmus | remeāverīmus remeārīmus | remeāvissēmus remeāssēmus |
| 2nd pl. | remeētis | remeārētis | remeāverītis remeārītis | remeāvissētis remeāssētis |
| 3rd pl. | remeent | remeārent | remeāverint remeārint | remeāvissent remeāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | remeor | remeābar | remeābor |
| 2nd sg. | remeāris remeāre | remeābāris remeābāre | remeāberis remeābere |
| 3rd sg. | remeātur | remeābātur | remeābitur |
| 1st pl. | remeāmur | remeābāmur | remeābimur |
| 2nd pl. | remeāminī | remeābāminī | remeābiminī |
| 3rd pl. | remeantur | remeābantur | remeābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | remeer | remeārer |
| 2nd sg. | remeēris remeēre | remeārēris remeārēre |
| 3rd sg. | remeētur | remeārētur |
| 1st pl. | remeēmur | remeārēmur |
| 2nd pl. | remeēminī | remeārēminī |
| 3rd pl. | remeentur | remeārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | remeā | remeāre |
| pres. 2nd pl. | remeāte | remeāminī |
| fut. 2nd sg. | remeātō | remeātor |
| fut. 3rd sg. | remeātō | remeātor |
| fut. 2nd pl. | remeātōte | — |
| fut. 3rd pl. | remeantō | remeantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | remeāre | remeārī |
| perfect infinitive | remeāvisse remeāsse | remeātum esse |
| future infinitive | remeātūrum esse | remeātum īrī |
| present participle | remeāns | — |
| perfect participle | — | remeātus remeāta, remeātā, remeātae, remeātam, remeātārum, remeātās, remeātī, remeātōrum, remeātōs |
| future participle | remeātūrus remeātūra, remeātūrā, remeātūrae, remeātūram, remeātūrārum, remeātūrās, remeātūre, remeātūrī, remeātūrīs, remeātūrō, remeātūrōrum, remeātūrōs, remeātūrum | remeandus remeanda, remeandā, remeandae, remeandam, remeandārum, remeandās, remeande, remeandīs, remeandōrum, remeandōs |
gerundremeandī, remeandō, remeandumsupineremeātum, remeātū
rĕ-mĕo, āvi, 1, v. n.,
I. to go or come back, to turn back, return (not freq. till after the Aug. period; only once in Cic.; in Cæs. not at all; syn.: redeo, regredior).
I. Lit.:
remeabo intro, Plaut. Ep. 5, 1, 55: remeato audacter, id. As. 1, 3, 75: in ludum, Afr. ap. Fest. s. h. v. p. 277 Müll. (Com. Rel. p. 151 Rib.): in patriam, Ov. M. 15, 480: patrias in sedes, Tac. A. 14, 25 fin.: rursum in terga (with cedere), id. ib. 3, 21: ad se (legati), Liv. 9, 16: ex Campaniā, Tac. A. 15, 60; cf. Aegypto, id. ib. 2, 69: eodem remeante nuntio, Liv. 9, 3: navibus remeabat disjecto agmine, Tac. H. 5, 22; cf. Suet. Vit. Plin. fin.: (coturnices) cum ex Italiā trans mare remeant, Varr. R. R. 3, 5, 8: greges nocte remeabant ad stabula, Liv. 24, 3, 5; Pall. 1, 39, 1. —(b). Poet. and late Lat. with acc.:
patrias remeabo inglorius urbes, Verg. A. 11, 793: Euboicos penates, Stat. S. 3, 5, 12: destinatas remeārunt sedes, Amm. 17, 13, 34: castra, App. M. 7 pr.—b. Of inanimate subjects: cum umore consumpto neque terra ali posset neque remearet aër, would flow back again, * Cic. N. D. 2, 46, 118:
(naves) mari remeabant, Tac. A. 12, 17 fin.: remeante flumine, receding, id. H. 1, 86 fin.: bis adfluunt bisque remeant (aquae), Plin. 2, 97, 99, § 212.— B. In partic., to come back as a victor, return home in triumph (poet.; cf. Cort. ad Luc. 7, 256; Burm. ad Val. Fl. 4, 589):
victor ad Argos, Verg. A. 2, 95; cf.: victor domito ab hoste, Ov. M. 15, 569: Scythicis Crassus victor ab oris, Luc. 2, 553: nunc neque te longi remeantem pompa triumphi Excipit, id. 1, 286: triumpho, Stat. Th. 12, 164.—With acc.: vetitos remeare triumphos, to return home to the triumph denied (me), Luc. 7, 256.— II. Trop., to come back, return:
transiit aetas, Quam cito, non segnis stat remeatque dies, Tib. 1, 4, 28.—With acc.: si natura juberet A certis annis aevom remeare peractum, Hor. S. 1, 6, 94.—In discourse: ad ordinem remeabo coeptorum, Amm. 22, 16, 24 al.?*! Lengthened collat. form remānant = remeant (like dănunt = dant, prodīnunt = prodeunt, redīnunt = redeunt): rivos camposque remanant, Enn. Fragm. ap. Fest. p. 282 Müll. (Ann. v. 72 Vahl.).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
re-meō āvī, —, āre,
to go back, turn back, return: in patriam, O.: eodem remeante nuntio, L.: cum neque terra ali posset nec remearet aër, would flow back again: victor domito ab hoste, O.: patrias remeabo inglorius urbīs, without the glory of triumph, V.—To traverse again, live over: aevom peractum, H.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinremeō
Proto-Indo-European *mey- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *mey-o- Proto-Italic *mejo- Latin meo Latin remeō From re- + meo.