noun · femininethird declension
relaxātiō
relaxātiō f (genitive relaxātiōnis)
Meaning
- relaxation (all senses)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | relaxātiō | relaxātiōnēs |
| genitive | relaxātiōnis | relaxātiōnum |
| dative | relaxātiōnī | relaxātiōnibus |
| accusative | relaxātiōnem | relaxātiōnēs |
| ablative | relaxātiōne | relaxātiōnibus |
| vocative | relaxātiō | relaxātiōnēs |
rĕlaxātĭo, ōnis, f. relaxo, trop.,
I. an easing, relaxation (Cic.):
verum otii fructus est non contentio animi sed relaxatio, Cic. de Or. 2, 5, 22: vel loci mutatio vel animi relaxatio, id. Fam. 7, 26, 1.— Absol.: quae est ista relaxatio, cum (sc. doloris), mitigation, alleviation, Cic. Fin. 2, 29, 95.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
relaxātiō ōnis, f
relaxo, an easing, relaxation : animi: quae est ista relaxatio (sc. doloris), mitigation .
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin relaxātiō From relaxō + -tiō.
Descendants
- Catalanrelaxació
- Englishrelaxation
- Frenchrelaxation
- Italianrilassazione
- Portugueserelaxação
- Romanianrelaxație
- Spanishrelajación
- Galicianrelaxación
- Russianрелаксация