verbthird conjugation, no perfect or supine stems
relambō
relambō (present infinitive relambere)
Classical[rɛˈɫam.boː]Ecclesiastical[reˈlam.bo]
Meaning
- Late LatinTo lick again; to re-lick.
Conjugation conjugation 3 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | relambō | relambēbam | relambam | — | — | — |
| 2nd sg. | relambis | relambēbās | relambēs | — | — | — |
| 3rd sg. | relambit | relambēbat | relambet | — | — | — |
| 1st pl. | relambimus | relambēbāmus | relambēmus | — | — | — |
| 2nd pl. | relambitis | relambēbātis | relambētis | — | — | — |
| 3rd pl. | relambunt | relambēbant | relambent | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | relambam | relamberem | — | — |
| 2nd sg. | relambās | relamberēs | — | — |
| 3rd sg. | relambat | relamberet | — | — |
| 1st pl. | relambāmus | relamberēmus | — | — |
| 2nd pl. | relambātis | relamberētis | — | — |
| 3rd pl. | relambant | relamberent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | relambor | relambēbar | relambar |
| 2nd sg. | relamberis relambere | relambēbāris relambēbāre | relambēris relambēre |
| 3rd sg. | relambitur | relambēbātur | relambētur |
| 1st pl. | relambimur | relambēbāmur | relambēmur |
| 2nd pl. | relambiminī | relambēbāminī | relambēminī |
| 3rd pl. | relambuntur | relambēbantur | relambentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | relambar | relamberer |
| 2nd sg. | relambāris relambāre | relamberēris relamberēre |
| 3rd sg. | relambātur | relamberētur |
| 1st pl. | relambāmur | relamberēmur |
| 2nd pl. | relambāminī | relamberēminī |
| 3rd pl. | relambantur | relamberentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | relambe | relambere |
| pres. 2nd pl. | relambite | relambiminī |
| fut. 2nd sg. | relambitō | relambitor |
| fut. 3rd sg. | relambitō | relambitor |
| fut. 2nd pl. | relambitōte | — |
| fut. 3rd pl. | relambuntō | relambuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | relambere | relambī |
| present participle | relambēns | — |
| future participle | — | relambendus relambundus |
gerundrelambendī, relambendō, relambendum
rĕ-lambo, ĕre, v. a.,
I. to lick again, Sed. 4, 248.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinrelambō
Latin lambō Latin relambō From re- (“back, again”) + lambō (“to lick”).