noun · femininethird declension
redintegrātiō
redintegrātiō f (genitive redintegrātiōnis)
Classical[rɛ.dɪn.tɛˈɡraː.ti.oː]Ecclesiastical[re.din.teˈɡrat.t͡si.o]
Meaning
- post Classicala renewal, a restoration, a repetition
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | redintegrātiō | redintegrātiōnēs |
| genitive | redintegrātiōnis | redintegrātiōnum |
| dative | redintegrātiōnī | redintegrātiōnibus |
| accusative | redintegrātiōnem | redintegrātiōnēs |
| ablative | redintegrātiōne | redintegrātiōnibus |
| vocative | redintegrātiō | redintegrātiōnēs |
rĕdintegrātĭo, ōnis, f. redintegro,
I. a renewal, restoration, repetition (mostly post-class.), Macr. S. 1, 11, 5:
terrae, App. Mund. p. 68, 3: corporis et virium, Arn. 7, 249: ejusdem verbi, Auct. Her. 4, 28, 38: membrorum, Tert. adv. Marc. 4, 10.Origins
From redintegrō (“to restore or renew”, “to refresh or revive”) + -tiō (forms nouns of action).
Descendants
- Englishredintegration