LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

redintegrātiō

redintegrātiō f (genitive redintegrātiōnis)
Classical[rɛ.dɪn.tɛˈɡraː.ti.oː]Ecclesiastical[re.din.teˈɡrat.t͡si.o]

Meaning

  1. post Classicala renewal, a restoration, a repetition

Declension

declension
formsingularplural
nominativeredintegrātiōredintegrātiōnēs
genitiveredintegrātiōnisredintegrātiōnum
dativeredintegrātiōnīredintegrātiōnibus
accusativeredintegrātiōnemredintegrātiōnēs
ablativeredintegrātiōneredintegrātiōnibus
vocativeredintegrātiōredintegrātiōnēs

rĕdintegrātĭo, ōnis, f. redintegro,
I. a renewal, restoration, repetition (mostly post-class.), Macr. S. 1, 11, 5: terrae, App. Mund. p. 68, 3: corporis et virium, Arn. 7, 249: ejusdem verbi, Auct. Her. 4, 28, 38: membrorum, Tert. adv. Marc. 4, 10.

Origins

From redintegrō (“to restore or renew”, “to refresh or revive”) + -tiō (forms nouns of action).

Descendants
  • Englishredintegration

Quick answers

What does redintegrātiō mean in Latin?
redintegrātiō, a noun, means “a renewal, a restoration, a repetition”.
What is the genitive of redintegrātiō?
The genitive singular is redintegrātiōnis. redintegrātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce redintegrātiō?
In classical Latin, [rɛ.dɪn.tɛˈɡraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [re.din.teˈɡrat.t͡si.o].