verbfourth conjugation
redimiō
redimiō (present infinitive redimīre, perfect active redimiī, supine redimītum)
Classical[rɛˈdɪ.mi.oː]Ecclesiastical[reˈdiː.mi.o]
Meaning
- to encircle, gird, crown (with a garland)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
corōnā cingōredimiō -īre — in Metamorphoses I, ch. 18
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | redimiō | redimiēbam | redimiam | redimiī | redimieram | redimierō |
| 2nd sg. | redimīs | redimiēbās | redimiēs | redimiistī | redimierās | redimieris |
| 3rd sg. | redimit | redimiēbat | redimiet | redimiit | redimierat | redimierit |
| 1st pl. | redimīmus | redimiēbāmus | redimiēmus | redimiimus | redimierāmus | redimierimus |
| 2nd pl. | redimītis | redimiēbātis | redimiētis | redimiistis | redimierātis | redimieritis |
| 3rd pl. | redimiunt | redimiēbant | redimient | redimiērunt redimiēre | redimierant | redimierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | redimiam | redimīrem | redimierim | redimiissem |
| 2nd sg. | redimiās | redimīrēs | redimierīs | redimiissēs |
| 3rd sg. | redimiat | redimīret | redimierit | redimiisset |
| 1st pl. | redimiāmus | redimīrēmus | redimierīmus | redimiissēmus |
| 2nd pl. | redimiātis | redimīrētis | redimierītis | redimiissētis |
| 3rd pl. | redimiant | redimīrent | redimierint | redimiissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | redimior | redimiēbar | redimiar |
| 2nd sg. | redimīris redimīre | redimiēbāris redimiēbāre | redimiēris redimiēre |
| 3rd sg. | redimītur | redimiēbātur | redimiētur |
| 1st pl. | redimīmur | redimiēbāmur | redimiēmur |
| 2nd pl. | redimīminī | redimiēbāminī | redimiēminī |
| 3rd pl. | redimiuntur | redimiēbantur | redimientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | redimiar | redimīrer |
| 2nd sg. | redimiāris redimiāre | redimīrēris redimīrēre |
| 3rd sg. | redimiātur | redimīrētur |
| 1st pl. | redimiāmur | redimīrēmur |
| 2nd pl. | redimiāminī | redimīrēminī |
| 3rd pl. | redimiantur | redimīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | redimī | redimīre |
| pres. 2nd pl. | redimīte | redimīminī |
| fut. 2nd sg. | redimītō | redimītor |
| fut. 3rd sg. | redimītō | redimītor |
| fut. 2nd pl. | redimītōte | — |
| fut. 3rd pl. | redimiuntō | redimiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | redimīre | redimīrī |
| perfect infinitive | redimiisse | redimītum esse |
| future infinitive | redimītūrum esse | redimītum īrī |
| present participle | redimiēns | — |
| perfect participle | — | redimītus redimīta, redimītā, redimītae, redimītam, redimītārum, redimītās, redimītī, redimītōrum, redimītōs |
| future participle | redimītūrus redimītūra, redimītūrā, redimītūrae, redimītūram, redimītūrārum, redimītūrās, redimītūre, redimītūrī, redimītūrīs, redimītūrō, redimītūrōrum, redimītūrōs, redimītūrum | redimiendus redimiundus, redimienda, redimiendā, redimiendae, redimiendam, redimiendārum, redimiendās, redimiende, redimiendīs, redimiendōrum, redimiendōs |
gerundredimiendī, redimiendō, redimiendumsupineredimītum, redimītū
rĕdĭmĭo, ĭi, ītum, 4 (
I. imperf. redimibat, Verg. A. 10, 538; Aus. Epigr. 94), v. a. etym. dub., to bind round, wreathe round, encircle, gird, crown, etc. (mostly poet.; syn.: cingo, circumdo).
(a). In the verb finit.:
caput atque umeros plexis redimire coronis, Lucr. 5, 1399: cui tempora vittā, Verg. A. 10, 538: mitrā capillos, Ov. H. 9, 63: crinem corymbis, Stat. S. 1, 5, 16: chelyn, id. ib. 4, 8, 38: frontem coronā, Mart. 8, 70, 5 al.: sertis redimiri jubebis et rosā? Cic. Tusc. 3, 18, 43: lauro tabellas, Ov. Am. 1, 11, 25; cf.: fastigium aedis tintinnabulis, Suet. Aug. 91: hortum floribus, Col. poët. 10, 286. —Poet.: nec sic innumeros arcu mutante colores Incipiens redimitur hiems, is girt round, environed, Claud. Rapt. Pros. 2, 99.— (b). In part. perf.:
sertis redimiti, Cic. Cat. 2, 5, 10; cf.: redimitus coronis, id. Rep. 4, 5, 10: anguineo redimita capillo Frons, Cat. 64, 193: frons corymbis, Tib. 1, 7, 45: frons regium in morem, Flor. 3, 19, 10; Cic. Rep. 6, 20, 21; cf.: domus floridis corollis, Cat. 63, 66: navigia variarum coronarum genere, Suet. Vit. 10; Plin. 37, 6, 23, § 87; v. Sillig ad h. l.: loca silvis, girt round, surrounded, Cat. 63, 3; cf.: Naxos Aegaeo ponto, Sen. Oedip. 487.— Absol.: missile, the wreathed thyrsus, Stat. Achill. 1, 612: cervix, Claud. Rapt. Pros. 3, 246.— In a poet. construction: redimitus tempora lauro, quercu, mitrā, etc., Tib. 3, 4, 23; Verg. G. 1, 349; Ov. M. 14, 654; 9, 3; id. F. 3, 269; 669; 4, 661; cf.: caput harundine redimitus, Vell. 2, 83, 2 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
redimiō
(imperf. redimībat, V.), —, ītus, īre, to bind round, wreathe round, encircle, gird, wind, deck, crown: alcui tempora vittā, V.: mitrā capillos, O.: sertis redimiri et rosā?: redimitus coronis: redimitus tempora quercu, V.
Origins
Uncertain. Perhaps related via PIE to domō (“to tame, subdue”).