noun · femininethird declension
rēctrīx
rēctrīx f (genitive rēctrīcis, masculine rēctor)
Classical[ˈreːk.triːks]Ecclesiastical[ˈrɛk.triks]
Meaning
- governess, directress
- New Latinrectrix, steering-feather
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | rēctrīx | rēctrīcēs |
| genitive | rēctrīcis | rēctrīcum |
| dative | rēctrīcī | rēctrīcibus |
| accusative | rēctrīcem | rēctrīcēs |
| ablative | rēctrīce | rēctrīcibus |
| vocative | rēctrīx | rēctrīcēs |
rectrix, īcis, f. rector,
I. she that leads or guides; a directress, governess, mistress (post-Aug.):
animam velut aurigam rectricemque membrorum, Col. 3, 10, 9: sapientia domina rectrixque est, Sen. Ep. 85, 32: Italia rectrix parensque mundi altera, Plin. 37, 13, 77, § 201.Origins
From regō, rēctum (“to rule”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).
Descendants
- Englishrectrix
- Frenchrectrice