LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

rēctangulus

rēctangulus (feminine rēctangula, neuter rēctangulum)
Classical[reːkˈtaŋ.ɡʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[rekˈtaŋ.ɡu.lus]

Meaning

  1. Late Latinadjectiverectangular

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativerēctangulusrēctangularēctangulum
genitiverēctangulīrēctangulaerēctangulī
dativerēctangulōrēctangulaerēctangulō
accusativerēctangulumrēctangulamrēctangulum
ablativerēctangulōrēctangulārēctangulō
vocativerēctangulerēctangularēctangulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativerēctangulīrēctangulaerēctangula
genitiverēctangulōrumrēctangulārumrēctangulōrum
dativerēctangulīsrēctangulīsrēctangulīs
accusativerēctangulōsrēctangulāsrēctangula
ablativerēctangulīsrēctangulīsrēctangulīs
vocativerēctangulīrēctangulaerēctangula

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₃reǵ-
  2. Proto-Indo-European*h₃reǵtós
  3. Proto-Italic*rektos
  4. Latinrēctangulus

Proto-Indo-European *h₂eng- Proto-Indo-European *h₂engulos Proto-Italic *angulos Latin angulus Latin rēctangulus From rectus + angulus.

Quick answers

What does rēctangulus mean in Latin?
rēctangulus, a adjective, means “rectangular”.
How do you pronounce rēctangulus?
In classical Latin, [reːkˈtaŋ.ɡʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [rekˈtaŋ.ɡu.lus].
Where does rēctangulus come from?
Proto-Indo-European *h₃reǵ- → Proto-Indo-European *h₃reǵtós → Proto-Italic *rektos → Latin rēctangulus.