noun · neutersecond declension
rēctangulum
rēctangulum n (genitive rēctangulī)
Classical[reːkˈtaŋ.ɡʊ.ɫũː]Ecclesiastical[rekˈtaŋ.ɡu.lum]
Meaning
- Late Latinright angle
- Medieval Latinrectangle
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | rēctangulum | rēctangula |
| genitive | rēctangulī | rēctangulōrum |
| dative | rēctangulō | rēctangulīs |
| accusative | rēctangulum | rēctangula |
| ablative | rēctangulō | rēctangulīs |
| vocative | rēctangulum | rēctangula |
Origins
Descendants
- Catalanrectangle
- Englishrectangle
- Frenchrectangle
- GermanRechteck
- Italianrettangolo
- Portugueserectângulo
- Romaniandreptunghi
- Romanianrectangul
- Spanishrectángulo
- Irishdronuilleog