proper noun · masculinesecond declension
Rabocentus
Rabocentus m sg (genitive Rabocentī)
Classical[ra.bɔˈkɛn.tʊs]Ecclesiastical[ra.boˈt͡ʃɛn.tus]
Meaning
- masculinesingularA chief of the Bessi mentioned by Cicero
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Rabocentus | — |
| genitive | Rabocentī | — |
| dative | Rabocentō | — |
| accusative | Rabocentum | — |
| ablative | Rabocentō | — |
| vocative | Rabocente | — |
Origins
From Thracian *Rabokenthos.