noun · femininevariously declined, fourth declension, second declension
quercus
quercus f (genitive quercūs or quercī)
Classical[ˈkʷɛr.kʊs]Ecclesiastical[ˈkʷɛr.kus]
Meaning
- an oak, oak-tree, especially an Italian oak (Quercus frainetto)
Ac velut annōsō validam cum rōbore quercum Alpīnī Boreae nunc hinc nunc flātibus illinc ēruere inter sē certant; [...].
And just as a mighty oak with strength in age, when Alpine Northwinds — by [their] blows, now [to] this side, now that — compete among themselves to uproot [it]; ….29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.441–443 - poeticsomething made from oak wood (e.g., an oaken ship, an oaken javelin, etc.)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
arbor magna et dūra, Iovī sacraquercus -ūs (f) — in Metamorphoses I, ch. 16
arbor rōboris validissimaquercus -ūs (f) — in Aeneis, ch. 12
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | quercus | quercūs quercī |
| genitive | quercūs quercī | quercuum quercōrum |
| dative | quercuī quercō | quercubus quercibus, quercīs |
| accusative | quercum | quercūs quercōs |
| ablative | quercū quercō | quercubus quercibus, quercīs |
| vocative | quercus querce | quercūs quercī |
quercus, ūs (
I. gen. querci, Pall. 4, 7, 8; gen. plur. quercorum, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 717 P.; dat. and abl. plur. do not occur), f. perh. from root kar (kal-k), to be hard; cf.: cornu calx, calculus.
I. An oak, oaktree, esp. the Italian or esculent oak, sacred to Jupiter (cf. robur): quercus dicitur, quod id genus arboris grave sit ac durum, tum etiam in ingentem evadat amplitudinem: querqueram enim gravem et magnam putant dici, Paul. ex Fest. p. 259 Müll.: percellunt magnas quercus, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 194 Vahl.):
magna Jovis quercus, Verg. G. 3, 332: glandiferae, Lucr. 5, 939; Cic. Leg. 1, 1, 2: aëriae, Verg. A. 3, 680: quercus et ilex Multā fruge pecus juvat, Hor. Ep. 1, 16, 9: auritae, id. C. 1, 12, 12: aridae, id. ib. 4, 13, 10: durior annosā quercu, Ov. M. 13, 799: quercorum rami, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 717 P.—II. Poet., transf.
A. ?*!f things made of oak-wood. Of a ship, of the ship Argo, Val. Fl. 5, 65.— Of a javelin, Val. Fl. 6, 243.— Of a drinkingvessel, Sil. 7, 190.—
Capitolina, a garland of oak-leaves, Juv. 6, 386; usually bestowed upon one who had saved the life of a citizen in battle, Ov. F. 4, 953; id. M. 1, 563; Luc. 1, 357: civilis, Verg. A. 6, 772. — B. For acorns (very rare):
veteris fastidia quercūs, Juv. 14, 184.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
quercus ūs, f
1 CAR-, an oak, oak-tree, Italian oak : magna Iovis, V.: glandifera: quercus et ilex Multā fruge pecus iuvat, H.: auritae, H.: durior annosā quercu, O.: veteris fastidia quercūs, i. e. acorns , Iu.— A garland of oak-leaves : praetextaque quercu Stet domus, O.: civilis, V.
Origins
From Proto-Italic *kʷerkus, assimilated from Proto-Indo-European *pérkus ~ *pr̥kʷéu- (“oak”). Compare Old Norse fýri (as in fýriskógr (“pine-wood”). See also English fir.
Descendants
- Italianquercia
- Portuguesequerco
- Spanishalcornoque
- TranslingualQuercus
- Galiciancerquiño
- Galiciancerqueiro
- Siciliancerza