adjectivefirst/second-declension adjective
quantillus
quantillus (feminine quantilla, neuter quantillum)
Classical[kʷanˈtɪl.lʊs]Ecclesiastical[kʷanˈtil.lus]
Meaning
- adjectiveinterrogativehow little, small or trifling
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quantillus | quantilla | quantillum |
| genitive | quantillī | quantillae | quantillī |
| dative | quantillō | quantillae | quantillō |
| accusative | quantillum | quantillam | quantillum |
| ablative | quantillō | quantillā | quantillō |
| vocative | quantille | quantilla | quantillum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quantillī | quantillae | quantilla |
| genitive | quantillōrum | quantillārum | quantillōrum |
| dative | quantillīs | quantillīs | quantillīs |
| accusative | quantillōs | quantillās | quantilla |
| ablative | quantillīs | quantillīs | quantillīs |
| vocative | quantillī | quantillae | quantilla |
quantillus, a, um,
I. adj. dim. [quantulus], how small a deal, i. e. how little, how small, how diminutive (Plautin.).
1. Interrog.: huic debet Philolaches paulum. Then. Quantillum? Tra. Quasi quadraginta minas, Plaut. Most. 3, 1, 95; id. Ps. 4, 7, 95; id. Curc. 1, 2, 14.—
In exclamations: haecine sunt meae filiae? Quantae e quantillis jam sunt factae! Plaut. Poen. 5, 3, 47; id. Truc. 2, 8, 7.—2. Rel.:
subducam ratiunculam, quantillum argenti mihi apud trapezitam siet, Plaut. Capt. 1, 2, 90.Origins
Latin quantulus.