LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Pȳrēnaeus1

Pȳrēnaeus (feminine Pȳrēnaea, neuter Pȳrēnaeum)
Classical[pyː.reːˈnae̯.ʊs]Ecclesiastical[pi.reˈnɛː.us]

Meaning

  1. adjectivePyrenean
    Aquītānia ā Garumnā flūmine ad Pȳrēnaeōs montēs et eam partem Ōceanī quae est ad Hispāniam pertinet...Aquitania extends from the Garonne river to the Pyrenaean mountains and that part of the ocean which reaches Iberia...c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.1

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativePȳrēnaeusPȳrēnaeaPȳrēnaeum
genitivePȳrēnaeīPȳrēnaeaePȳrēnaeī
dativePȳrēnaeōPȳrēnaeaePȳrēnaeō
accusativePȳrēnaeumPȳrēnaeamPȳrēnaeum
ablativePȳrēnaeōPȳrēnaeāPȳrēnaeō
vocativePȳrēnaeePȳrēnaeaPȳrēnaeum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativePȳrēnaeīPȳrēnaeaePȳrēnaea
genitivePȳrēnaeōrumPȳrēnaeārumPȳrēnaeōrum
dativePȳrēnaeīsPȳrēnaeīsPȳrēnaeīs
accusativePȳrēnaeōsPȳrēnaeāsPȳrēnaea
ablativePȳrēnaeīsPȳrēnaeīsPȳrēnaeīs
vocativePȳrēnaeīPȳrēnaeaePȳrēnaea

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

superare Alpes, Pyrenaeum, Apenninum(both always in the sing.)
to cross the Alps, Pyrenees, Apennines.

Pȳrēnaeus, a, um, and Pȳrēnāĭ-cus, a, um, v. Pyrene.

Origins

  1. Ancient Greek Πῡρήνη(Pūrḗnē)
  2. Ancient Greek -α-(-a-)
  3. LatinPȳrēnaeus

Proto-Indo-European *-yósder. Ancient Greek -ῐος (-ĭos) Ancient Greek -αῖος (-aîos) Ancient Greek Πῡρηναῖος (Pūrēnaîos)bor. Latin Pȳrēnaeus Borrowed from Ancient Greek Πῡρηναῖος (Pūrēnaîos), from Πῡρήνη (Pūrḗnē, “Pyrene”) + -αῖος (-aîos). By surface analysis, Pȳrēn(ē) (“Pyrene”) + -aeus.

Descendants
  • EnglishPyrenaean
  • EnglishPyrenean
  • Frenchpyrénéen
  • Frenchpyrénéefrom Middle French pyrenee
  • Occitanpirenèu
  • Portuguesepireneu
  • Spanishpirineo
proper noun · masculinesecond declension
Pȳrēnaeus2
Pȳrēnaeus m sg (genitive Pȳrēnaeī)
Classical[pyː.reːˈnae̯.ʊs]Ecclesiastical[pi.reˈnɛː.us]

Meaning

  1. Pyrenees; ellipsis of Pȳrēnaeus mōns
    […] haec una inter Pyrenaeum et Gades statio […]27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 26.43.8
    Hasdrubal iam ante quam dimicaret pecunia rapta elephantisque praemissis, quam plurimos poterat de fuga excipiens praeter Tagum flumen ad Pyrenaeum tendit.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 27.19.1

Declension

declension
formsingularplural
nominativePȳrenaeus—
genitivePȳrenaeī—
dativePȳrenaeō—
accusativePȳrenaeum—
ablativePȳrenaeō—
vocativePȳrenaee—

Origins

  1. Ancient Greek Πῡρήνη(Pūrḗnē)
  2. Ancient Greek -α-(-a-)
  3. LatinPȳrēnaeus

Proto-Indo-European *-yósder. Ancient Greek -ῐος (-ĭos) Ancient Greek -αῖος (-aîos) Ancient Greek Πῡρηναῖος (Pūrēnaîos)bor. Latin Pȳrēnaeus Borrowed from Ancient Greek Πῡρηναῖος (Pūrēnaîos), from Πῡρήνη (Pūrḗnē, “Pyrene”) + -αῖος (-aîos). By surface analysis, Pȳrēn(ē) (“Pyrene”) + -aeus.

Quick answers

What does Pȳrēnaeus mean in Latin?
Pȳrēnaeus, a adjective, means “Pyrenean”.
How do you pronounce Pȳrēnaeus?
In classical Latin, [pyː.reːˈnae̯.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pi.reˈnɛː.us].
Where does Pȳrēnaeus come from?
Ancient Greek Πῡρήνη (Pūrḗnē) → Ancient Greek -α- (-a-) → Latin Pȳrēnaeus.