LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive

putrefaciō

putrefaciō (present infinitive putrefacere, perfect active putrefēcī, supine putrefactum)
Classical[pʊ.trɛˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[pu.treˈfaː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. suppletiveto rot or putrefy
    Vmor abundans hoc praestabit stercori, ut, si qua insunt spinarum semina, putrefiant.4th c./5th c. AD, Palladius, Opus agriculturae 1.33.1
  2. suppletiveto soften
    […] cum et uis uenti apta faciendo igni coorta esset, succendunt ardentiaque saxa infuso aceto putrefaciunt.1905 translation by Canon William Masfen Roberts When the rock was red hot they poured vinegar upon it to disintegrate it.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 21.37.2

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.putrefaciōputrefaciēbamputrefaciamputrefēcīputrefēceramputrefēcerō
2nd sg.putrefacisputrefaciēbāsputrefaciēsputrefēcistīputrefēcerāsputrefēceris
3rd sg.putrefacitputrefaciēbatputrefacietputrefēcitputrefēceratputrefēcerit
1st pl.putrefacimusputrefaciēbāmusputrefaciēmusputrefēcimusputrefēcerāmusputrefēcerimus
2nd pl.putrefacitisputrefaciēbātisputrefaciētisputrefēcistisputrefēcerātisputrefēceritis
3rd pl.putrefaciuntputrefaciēbantputrefacientputrefēcērunt
putrefēcēre
putrefēcerantputrefēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.putrefaciamputrefaceremputrefēcerimputrefēcissem
2nd sg.putrefaciāsputrefacerēsputrefēcerīsputrefēcissēs
3rd sg.putrefaciatputrefaceretputrefēceritputrefēcisset
1st pl.putrefaciāmusputrefacerēmusputrefēcerīmusputrefēcissēmus
2nd pl.putrefaciātisputrefacerētisputrefēcerītisputrefēcissētis
3rd pl.putrefaciantputrefacerentputrefēcerintputrefēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.putrefīōputrefīēbamputrefīam
2nd sg.putrefīsputrefīēbāsputrefīēs
3rd sg.putrefitputrefīēbatputrefīet
1st pl.putrefīmusputrefīēbāmusputrefīēmus
2nd pl.putrefītisputrefīēbātisputrefīētis
3rd pl.putrefīuntputrefīēbantputrefīent
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.putrefīamputrefierem
2nd sg.putrefīāsputrefierēs
3rd sg.putrefīatputrefieret
1st pl.putrefīāmusputrefierēmus
2nd pl.putrefīātisputrefierētis
3rd pl.putrefīantputrefierent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.putreface
pūtrefac
putrefī
pres. 2nd pl.putrefaciteputrefīte
fut. 2nd sg.putrefacitōputrefītō
fut. 3rd sg.putrefacitōputrefītō
fut. 2nd pl.putrefacitōteputrefītōte
fut. 3rd pl.putrefaciuntōputrefīuntō
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveputrefacereputrefierī
perfect infinitiveputrefēcisseputrefactum esse
future infinitiveputrefactūrum esseputrefactum īrī
present participleputrefaciēns—
perfect participle—putrefactus
putrefacta, putrefactā, putrefactae, putrefactam, putrefactārum, putrefactās, putrefacte, putrefactī, putrefactīs, putrefactō, putrefactōrum, putrefactōs
future participleputrefactūrus
putrefactūra, putrefactūrā, putrefactūrae, putrefactūram, putrefactūrārum, putrefactūrās, putrefactūre, putrefactūrī, putrefactūrīs, putrefactūrō, putrefactūrōrum, putrefactūrōs, putrefactūrum
putrefaciendus
putrefaciundus, putrefacienda, putrefaciendā, putrefaciendae, putrefaciendam, putrefaciendārum, putrefaciendās, putrefaciende, putrefaciendīs, putrefaciendōrum, putrefaciendōs
gerundputrefaciendī, putrefaciendō, putrefaciendumsupineputrefactum, putrefactū

pū^trĕfăcĭo, fēci, factum, 3, v. a., and in
I. pass. pū^trĕfīo, factus, fieri (collat. form of the part. pass. putefactus, Prud. στεφ. 10, 1035) [putreo-facio].
I. To make rotten, to cause to putrefy; and pass., to become rotten, to putrefy: umor putrefacit deposita semina, Col. 3, 12, 1: stellionem in oleo, Plin. 29, 4, 28, § 90: ut spinarum semina putrefiant, Pall. 1, 33, 1; 10, 9: bove putrefacto, Varr. R. R. 2, 5, 5; Lucr. 2, 895: nudatum tectum patere imbribus putrefaciendum, Liv. 42, 3: putrefacta est spina, Ov. M. 15, 389.—
II. To make friable, to soften: ardentia saxa infuso aceto putrefaciunt, Liv. 21, 37, 2.

Origins

Proto-Indo-European *puH-der. Latin puter Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin putrefaciō From puter + faciō.

Descendants
  • Italianputrefare
  • Portugueseputrefazer

Quick answers

What does putrefaciō mean in Latin?
putrefaciō, a verb, means “to rot or putrefy; to soften”.
What are the principal parts of putrefaciō?
putrefaciō, putrefacere, putrefēcī (third (-iō variant) conjugation, suppletive).
How do you pronounce putrefaciō?
In classical Latin, [pʊ.trɛˈfa.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [pu.treˈfaː.t͡ʃi.o].