verbfirst conjugation
prōturbō
prōturbō (present infinitive prōturbāre, perfect active prōturbāvī, supine prōturbātum)
Classical[proːˈtʊr.boː]Ecclesiastical[proˈtur.bo]
Meaning
- to drive, on, forward or away
- to repel or repulse
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | prōturbō | prōturbābam | prōturbābō | prōturbāvī | prōturbāveram | prōturbāverō prōturbārō |
| 2nd sg. | prōturbās | prōturbābās | prōturbābis | prōturbāvistī prōturbāstī | prōturbāverās prōturbārās | prōturbāveris |
| 3rd sg. | prōturbat | prōturbābat | prōturbābit | prōturbāvit | prōturbāverat prōturbārat | prōturbāverit prōturbārit |
| 1st pl. | prōturbāmus | prōturbābāmus | prōturbābimus | prōturbāvimus | prōturbāverāmus | prōturbāverimus prōturbārimus |
| 2nd pl. | prōturbātis | prōturbābātis | prōturbābitis | prōturbāvistis prōturbāstis | prōturbāverātis prōturbārātis | prōturbāveritis prōturbāritis |
| 3rd pl. | prōturbant | prōturbābant | prōturbābunt | prōturbāvērunt prōturbāvēre, prōturbārunt | prōturbāverant prōturbārant | prōturbāverint prōturbārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | prōturbem | prōturbārem | prōturbāverim prōturbārim | prōturbāvissem prōturbāssem |
| 2nd sg. | prōturbēs | prōturbārēs | prōturbāverīs | prōturbāvissēs prōturbāssēs |
| 3rd sg. | prōturbet | prōturbāret | prōturbāverit prōturbārit | prōturbāvisset prōturbāsset |
| 1st pl. | prōturbēmus | prōturbārēmus | prōturbāverīmus prōturbārīmus | prōturbāvissēmus prōturbāssēmus |
| 2nd pl. | prōturbētis | prōturbārētis | prōturbāverītis prōturbārītis | prōturbāvissētis prōturbāssētis |
| 3rd pl. | prōturbent | prōturbārent | prōturbāverint prōturbārint | prōturbāvissent prōturbāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | prōturbor | prōturbābar | prōturbābor |
| 2nd sg. | prōturbāris prōturbāre | prōturbābāris prōturbābāre | prōturbāberis prōturbābere |
| 3rd sg. | prōturbātur | prōturbābātur | prōturbābitur |
| 1st pl. | prōturbāmur | prōturbābāmur | prōturbābimur |
| 2nd pl. | prōturbāminī | prōturbābāminī | prōturbābiminī |
| 3rd pl. | prōturbantur | prōturbābantur | prōturbābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | prōturber | prōturbārer |
| 2nd sg. | prōturbēris prōturbēre | prōturbārēris prōturbārēre |
| 3rd sg. | prōturbētur | prōturbārētur |
| 1st pl. | prōturbēmur | prōturbārēmur |
| 2nd pl. | prōturbēminī | prōturbārēminī |
| 3rd pl. | prōturbentur | prōturbārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | prōturbā | prōturbāre |
| pres. 2nd pl. | prōturbāte | prōturbāminī |
| fut. 2nd sg. | prōturbātō | prōturbātor |
| fut. 3rd sg. | prōturbātō | prōturbātor |
| fut. 2nd pl. | prōturbātōte | — |
| fut. 3rd pl. | prōturbantō | prōturbantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | prōturbāre | prōturbārī |
| perfect infinitive | prōturbāvisse prōturbāsse | prōturbātum esse |
| future infinitive | prōturbātūrum esse | prōturbātum īrī |
| present participle | prōturbāns | — |
| perfect participle | — | prōturbātus prōturbāta, prōturbātā, prōturbātae, prōturbātam, prōturbātārum, prōturbātās, prōturbātī, prōturbātōrum, prōturbātōs |
| future participle | prōturbātūrus prōturbātūra, prōturbātūrā, prōturbātūrae, prōturbātūram, prōturbātūrārum, prōturbātūrās, prōturbātūre, prōturbātūrī, prōturbātūrīs, prōturbātūrō, prōturbātūrōrum, prōturbātūrōs, prōturbātūrum | prōturbandus prōturbanda, prōturbandā, prōturbandae, prōturbandam, prōturbandārum, prōturbandās, prōturbande, prōturbandīs, prōturbandōrum, prōturbandōs |
gerundprōturbandī, prōturbandō, prōturbandumsupineprōturbātum, prōturbātū
prō-turbo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to drive on or forward, to drive forth or away, to repel, repulse (mostly post-Aug.; not in Cic.).
I. Lit.:
his facile pulsis ac proturbatis, Caes. B. G. 2, 19 fin.: hostes telis, Liv. 5, 47: apes pigras et ignavas, Plin. 11, 19, 21, § 67: extra tecta proturbantur, Col. 9, 15, 2: aliquem de domo, App. M. 9, p. 230, 20: aliquem laribus, Claud. in Eutr. 2, 513; Tac. H. 2, 85: hostem Missilibus, Verg. A. 10, 801: hostes hinc comminus, id. 9, 441: in exsilium proturbatus, Just. 3, 4, 12.— Poet.: silvas, to bear down, overthrow, prostrate, Ov. M. 3, 80.—II. Transf.:
anhelatum murmur pectore, to send forth, utter, Sil. 5, 605: militum conviciis proturbatus, attacked, assailed, Tac. H. 1, 60: nuncius hunc (Aeolum) solio Boreas proturbat ab alto, drives him from his lofty seat, Val. Fl. 1, 597.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prō-turbō āvī, ātus, āre,
to drive on, drive away, repel, repulse: his facile pulsis ac proturbatis, Cs.: hostīs telis, L.: hostīs hinc comminus, V.: silvas, prostrate, O.: militum conviciis proturbatus, assailed, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*pér
- Proto-Indo-European*pró
- Proto-Indo-European*pro-
- Proto-Italic*pro-
- Latinprōturbō
Latin turbo Latin prōturbō From pro- + turbo.