LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

prōturbō

prōturbō (present infinitive prōturbāre, perfect active prōturbāvī, supine prōturbātum)
Classical[proːˈtʊr.boː]Ecclesiastical[proˈtur.bo]

Meaning

  1. to drive, on, forward or away
  2. to repel or repulse

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.prōturbōprōturbābamprōturbābōprōturbāvīprōturbāveramprōturbāverō
prōturbārō
2nd sg.prōturbāsprōturbābāsprōturbābisprōturbāvistī
prōturbāstī
prōturbāverās
prōturbārās
prōturbāveris
3rd sg.prōturbatprōturbābatprōturbābitprōturbāvitprōturbāverat
prōturbārat
prōturbāverit
prōturbārit
1st pl.prōturbāmusprōturbābāmusprōturbābimusprōturbāvimusprōturbāverāmusprōturbāverimus
prōturbārimus
2nd pl.prōturbātisprōturbābātisprōturbābitisprōturbāvistis
prōturbāstis
prōturbāverātis
prōturbārātis
prōturbāveritis
prōturbāritis
3rd pl.prōturbantprōturbābantprōturbābuntprōturbāvērunt
prōturbāvēre, prōturbārunt
prōturbāverant
prōturbārant
prōturbāverint
prōturbārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.prōturbemprōturbāremprōturbāverim
prōturbārim
prōturbāvissem
prōturbāssem
2nd sg.prōturbēsprōturbārēsprōturbāverīsprōturbāvissēs
prōturbāssēs
3rd sg.prōturbetprōturbāretprōturbāverit
prōturbārit
prōturbāvisset
prōturbāsset
1st pl.prōturbēmusprōturbārēmusprōturbāverīmus
prōturbārīmus
prōturbāvissēmus
prōturbāssēmus
2nd pl.prōturbētisprōturbārētisprōturbāverītis
prōturbārītis
prōturbāvissētis
prōturbāssētis
3rd pl.prōturbentprōturbārentprōturbāverint
prōturbārint
prōturbāvissent
prōturbāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.prōturborprōturbābarprōturbābor
2nd sg.prōturbāris
prōturbāre
prōturbābāris
prōturbābāre
prōturbāberis
prōturbābere
3rd sg.prōturbāturprōturbābāturprōturbābitur
1st pl.prōturbāmurprōturbābāmurprōturbābimur
2nd pl.prōturbāminīprōturbābāminīprōturbābiminī
3rd pl.prōturbanturprōturbābanturprōturbābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.prōturberprōturbārer
2nd sg.prōturbēris
prōturbēre
prōturbārēris
prōturbārēre
3rd sg.prōturbēturprōturbārētur
1st pl.prōturbēmurprōturbārēmur
2nd pl.prōturbēminīprōturbārēminī
3rd pl.prōturbenturprōturbārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.prōturbāprōturbāre
pres. 2nd pl.prōturbāteprōturbāminī
fut. 2nd sg.prōturbātōprōturbātor
fut. 3rd sg.prōturbātōprōturbātor
fut. 2nd pl.prōturbātōte—
fut. 3rd pl.prōturbantōprōturbantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprōturbāreprōturbārī
perfect infinitiveprōturbāvisse
prōturbāsse
prōturbātum esse
future infinitiveprōturbātūrum esseprōturbātum īrī
present participleprōturbāns—
perfect participle—prōturbātus
prōturbāta, prōturbātā, prōturbātae, prōturbātam, prōturbātārum, prōturbātās, prōturbātī, prōturbātōrum, prōturbātōs
future participleprōturbātūrus
prōturbātūra, prōturbātūrā, prōturbātūrae, prōturbātūram, prōturbātūrārum, prōturbātūrās, prōturbātūre, prōturbātūrī, prōturbātūrīs, prōturbātūrō, prōturbātūrōrum, prōturbātūrōs, prōturbātūrum
prōturbandus
prōturbanda, prōturbandā, prōturbandae, prōturbandam, prōturbandārum, prōturbandās, prōturbande, prōturbandīs, prōturbandōrum, prōturbandōs
gerundprōturbandī, prōturbandō, prōturbandumsupineprōturbātum, prōturbātū

prō-turbo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to drive on or forward, to drive forth or away, to repel, repulse (mostly post-Aug.; not in Cic.).
I. Lit.: his facile pulsis ac proturbatis, Caes. B. G. 2, 19 fin.: hostes telis, Liv. 5, 47: apes pigras et ignavas, Plin. 11, 19, 21, § 67: extra tecta proturbantur, Col. 9, 15, 2: aliquem de domo, App. M. 9, p. 230, 20: aliquem laribus, Claud. in Eutr. 2, 513; Tac. H. 2, 85: hostem Missilibus, Verg. A. 10, 801: hostes hinc comminus, id. 9, 441: in exsilium proturbatus, Just. 3, 4, 12.— Poet.: silvas, to bear down, overthrow, prostrate, Ov. M. 3, 80.—
II. Transf.: anhelatum murmur pectore, to send forth, utter, Sil. 5, 605: militum conviciis proturbatus, attacked, assailed, Tac. H. 1, 60: nuncius hunc (Aeolum) solio Boreas proturbat ab alto, drives him from his lofty seat, Val. Fl. 1, 597.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprōturbō

Latin turbo Latin prōturbō From pro- + turbo.

Quick answers

What does prōturbō mean in Latin?
prōturbō, a verb, means “to drive, on, forward or away; to repel or repulse”.
What are the principal parts of prōturbō?
prōturbō, prōturbāre, prōturbāvī, prōturbātum (first conjugation).
How do you pronounce prōturbō?
In classical Latin, [proːˈtʊr.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈtur.bo].
Where does prōturbō come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin prōturbō.