LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

prōtestātiō

prōtestātiō f (genitive prōtestātiōnis)

Meaning

  1. declaration
  2. protestation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeprōtestātiōprōtestātiōnēs
genitiveprōtestātiōnisprōtestātiōnum
dativeprōtestātiōnīprōtestātiōnibus
accusativeprōtestātiōnemprōtestātiōnēs
ablativeprōtestātiōneprōtestātiōnibus
vocativeprōtestātiōprōtestātiōnēs

prōtestātĭo, ōnis, f. protestor,
I. a declaration, protestation (post-class.): amoris, Symm. Ep. 1, 56: veritatis suae, Hilar. Trin. 1, 27; Vulg. 2 Macc. 7, 6.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin prōtestātiō From prōtestor + -tiō.

Descendants
  • Catalanprotestació
  • Englishprotestation
  • Frenchprotestation
  • Italianprotestazione
  • Portugueseprotestação
  • Romanianprotestație
  • Romanianprotestațiune
  • Spanishprotestación

Quick answers

What does prōtestātiō mean in Latin?
prōtestātiō, a noun, means “declaration; protestation”.
What is the genitive of prōtestātiō?
The genitive singular is prōtestātiōnis. prōtestātiō is feminine, third declension.