noun · femininethird declension
prōtestātiō
prōtestātiō f (genitive prōtestātiōnis)
Meaning
- declaration
- protestation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | prōtestātiō | prōtestātiōnēs |
| genitive | prōtestātiōnis | prōtestātiōnum |
| dative | prōtestātiōnī | prōtestātiōnibus |
| accusative | prōtestātiōnem | prōtestātiōnēs |
| ablative | prōtestātiōne | prōtestātiōnibus |
| vocative | prōtestātiō | prōtestātiōnēs |
prōtestātĭo, ōnis, f. protestor,
I. a declaration, protestation (post-class.):
amoris, Symm. Ep. 1, 56: veritatis suae, Hilar. Trin. 1, 27; Vulg. 2 Macc. 7, 6.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin prōtestātiō From prōtestor + -tiō.
Descendants
- Catalanprotestació
- Englishprotestation
- Frenchprotestation
- Italianprotestazione
- Portugueseprotestação
- Romanianprotestație
- Romanianprotestațiune
- Spanishprotestación