noun · masculinefourth declension
prōtēctōrātus
prōtēctōrātus m (genitive prōtēctōrātūs)
Classical[proː.teːk.toːˈraː.tʊs]Ecclesiastical[pro.tek.toˈraː.tus]
Meaning
- New Latinprotectorate, office of a protector
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | prōtēctōrātus | prōtēctōrātūs |
| genitive | prōtēctōrātūs | prōtēctōrātuum |
| dative | prōtēctōrātuī | prōtēctōrātibus |
| accusative | prōtēctōrātum | prōtēctōrātūs |
| ablative | prōtēctōrātū | prōtēctōrātibus |
| vocative | prōtēctōrātus | prōtēctōrātūs |
Origins
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin prōtēctōrātus From prōtēctor + -ātus.
Descendants
- Catalanprotectorat
- Englishprotectorate
- Frenchprotectorat
- GermanProtektorat
- Italianprotettorato
- Portugueseprotetorado
- Romanianprotectorat
- Spanishprotectorado
- Dutchprotectoraat