noun · neutersecond declension
proscēnium
proscēnium n (genitive proscēniī or proscēnī)
Classical[prɔsˈkeː.ni.ũː]Ecclesiastical[proʃˈʃɛː.ni.um]
Meaning
- proscenium
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | proscēnium | proscēnia proscaenia |
| genitive | proscēniī proscēnī, proscaenī, proscaeniī | proscēniōrum proscaeniōrum |
| dative | proscēniō proscaeniō | proscēniīs proscaeniīs |
| accusative | proscēnium | proscēnia proscaenia |
| ablative | proscēniō proscaeniō | proscēniīs proscaeniīs |
| vocative | proscēnium | proscēnia proscaenia |
Origins
From Ancient Greek προσκήνιον (proskḗnion), from πρό (pró, “before”) + σκηνή (skēnḗ, “scene building”).
Descendants
- Catalanprosceni
- Englishproscenium
- Frenchproscénium
- Italianproscenio
- Spanishproscenio