LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

properipēs

properipēs (genitive properipedis)
Classical[prɔˈpɛ.rɪ.peːs]Ecclesiastical[proˈpɛː.ri.pes]

Meaning

  1. one terminationfleetfooted

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeproperipēsproperipēsproperipēs
genitiveproperipedisproperipedisproperipedis
dativeproperipedīproperipedīproperipedī
accusativeproperipedemproperipedemproperipēs
ablativeproperipedī
properipede
properipedī
properipede
properipedī
properipede
vocativeproperipēsproperipēsproperipēs
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeproperipedēsproperipedēsproperipedia
genitiveproperipediumproperipediumproperipedium
dativeproperipedibusproperipedibusproperipedibus
accusativeproperipedīs
properipedēs
properipedīs
properipedēs
properipedia
ablativeproperipedibusproperipedibusproperipedibus
vocativeproperipedēsproperipedēsproperipedia

prŏpĕrĭpēs, ĕdis, adj. properus pes,
I. swift of foot: ducem sequuntur Gallae properipedem, Cat. 63, 34.

Quick answers

What does properipēs mean in Latin?
properipēs, a adjective, means “fleetfooted”.
How do you pronounce properipēs?
In classical Latin, [prɔˈpɛ.rɪ.peːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈpɛː.ri.pes].