LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

prōflō

prōflō (present infinitive prōflāre, perfect active prōflāvī, supine prōflātum)
Classical[ˈproː.fɫoː]Ecclesiastical[ˈprɔː.flo]

Meaning

  1. transitiveto blow forth, breathe out, exhale; (by extension) to emit, belch out
    Prima movet Cacus conlata proelia dextra remque ferox saxis stipitibusque gerit. Quis ubi nil agitur, patrias male fortis ad artes confugit, et flammas ore sonante vomit; quas quotiens proflat, spirare Typhoea credas8 CE, Ovidius, Fasti 1.569–574
    […]: urit fera corda Menoeceus; nulla patri requies, illum quaeritque tenetque; illum sanguineos proflantem pectore riuosc. 45 CE – 96 CE, Statius, Thebais 11.264–267
  2. transitiveto blow forth, breathe out, exhale; (by extension) to emit, belch out
    irās prōflāreto puff and blow, fret, fume
    Sīc memorat uōcemque premit, simul ēnse superbum Rhamnētem adgreditur, quī forte tapētibus altīs exstrūctus tōtō prōflābat pectore somnum,[…]29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 9.324–326
  3. transitiveto melt, to liquefy by blowing
    Sequens temperatura statuaria est eademque tabularis hoc modo: massa proflatur in primis, mox in proflatum additur tertia portio aeris collectanei, hoc est ex usu coempti. Peculiare in eo condimentum attritu domiti et consuetudine nitoris veluti mansuefacti. Miscentur et plumbi argentarii pondo duodena ac selibrae centenis proflati.77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 34.20.97
  4. transitiveto puff out
    Denique ipse etiam hilarior pro virili parte, ne praesenti negotio ut alienus discreparem, porrectius auribus proflatisque naribus rudivi fortiter, immo tonanti clamore personui.c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 7.13

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.prōflōprōflābamprōflābōprōflāvīprōflāveramprōflāverō
2nd sg.prōflāsprōflābāsprōflābisprōflāvistīprōflāverāsprōflāveris
3rd sg.prōflatprōflābatprōflābitprōflāvitprōflāveratprōflāverit
1st pl.prōflāmusprōflābāmusprōflābimusprōflāvimusprōflāverāmusprōflāverimus
2nd pl.prōflātisprōflābātisprōflābitisprōflāvistisprōflāverātisprōflāveritis
3rd pl.prōflantprōflābantprōflābuntprōflāvērunt
prōflāvēre
prōflāverantprōflāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.prōflemprōflāremprōflāverimprōflāvissem
2nd sg.prōflēsprōflārēsprōflāverīsprōflāvissēs
3rd sg.prōfletprōflāretprōflāveritprōflāvisset
1st pl.prōflēmusprōflārēmusprōflāverīmusprōflāvissēmus
2nd pl.prōflētisprōflārētisprōflāverītisprōflāvissētis
3rd pl.prōflentprōflārentprōflāverintprōflāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.prōflorprōflābarprōflābor
2nd sg.prōflāris
prōflāre
prōflābāris
prōflābāre
prōflāberis
prōflābere
3rd sg.prōflāturprōflābāturprōflābitur
1st pl.prōflāmurprōflābāmurprōflābimur
2nd pl.prōflāminīprōflābāminīprōflābiminī
3rd pl.prōflanturprōflābanturprōflābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.prōflerprōflārer
2nd sg.prōflēris
prōflēre
prōflārēris
prōflārēre
3rd sg.prōflēturprōflārētur
1st pl.prōflēmurprōflārēmur
2nd pl.prōflēminīprōflārēminī
3rd pl.prōflenturprōflārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.prōflāprōflāre
pres. 2nd pl.prōflāteprōflāminī
fut. 2nd sg.prōflātōprōflātor
fut. 3rd sg.prōflātōprōflātor
fut. 2nd pl.prōflātōte—
fut. 3rd pl.prōflantōprōflantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprōflāreprōflārī
perfect infinitiveprōflāvisseprōflātum esse
future infinitiveprōflātūrum esseprōflātum īrī
present participleprōflāns—
perfect participle—prōflātus
prōflāta, prōflātā, prōflātae, prōflātam, prōflātārum, prōflātās, prōflātī, prōflātōrum, prōflātōs
future participleprōflātūrusprōflandus
gerundprōflandī, prōflandō, prōflandumsupineprōflātum, prōflātū

prō-flo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to blow forth, breathe out.
I. Lit. (poet.): leo proflat ferus ore calores, Q. Cic. poët. ap. Aus. Ecl.: flammas, Ov. F. 1, 573; Val. Fl. 7, 571: pectore sanguineos rivos, Stat. Th. 11, 266.—
B. Transf., to melt, liquefy by blowing (postAug.): massa proflatur in primis, mox in proflatum additur, etc., Plin. 34, 9, 20, § 97. —
II. Trop., to blow or breathe out (poet. and post-Aug.): noctem Tartaream pectore, Val. Fl. 6, 435: toto proflabat pectore somnum, i.e. was snoring, Verg. A. 9, 326: iras, i.e. to puff and blow, to fret, fume, Plin. 8, 4, 5, § 9.—
B. To puff out: nares, App. M. 7, p. 193, 29.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprōflō

Proto-Indo-European *bʰel- Proto-Indo-European *-eh₁- Proto-Indo-European *bʰleh₁-der. Proto-Italic *flāōder. Latin flō Latin prōflō From prō- + flō.

Quick answers

What does prōflō mean in Latin?
prōflō, a verb, means “to blow forth, breathe out, exhale; (by extension) to emit, belch out; to blow forth, breathe out, exhale”.
What are the principal parts of prōflō?
prōflō, prōflāre, prōflāvī, prōflātum (first conjugation).
How do you pronounce prōflō?
In classical Latin, [ˈproː.fɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈprɔː.flo].
Where does prōflō come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin prōflō.