noun · femininefirst declension
proavia
proavia f (genitive proaviae)
Classical[proˈa.wi.a]Ecclesiastical[proˈaː.vi.a]
Meaning
- femininegreat-grandmother
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | proavia | proaviae |
| genitive | proaviae | proaviārum |
| dative | proaviae | proaviīs |
| accusative | proaviam | proaviās |
| ablative | proaviā | proaviīs |
| vocative | proavia | proaviae |
prŏ-ăvĭa, ae,
I. f, a grandfather's or grandmother's mother, a great-grandmother (post-Aug.), Suet. Calig. 10; cf. Dig. 38, 10, 1; 10.
Origins
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*pér
- Latinproavia
Proto-Indo-European *próder. Proto-Italic *prō Latin pro Latin avia Latin proavia From pro + avia.