LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

prīvignus

prīvignus m (genitive prīvignī)
Classical[priːˈwɪŋ.nʊs]Ecclesiastical[priˈviɲ.ɲus]

Meaning

  1. stepson

Declension

declension
formsingularplural
nominativeprīvignus
prīvigna
prīvignī
prīvignae
genitiveprīvignī
prīvignae
prīvignōrum
prīvignārum
dativeprīvignō
prīvignae
prīvignīs
accusativeprīvignum
prīvignam
prīvignōs
prīvignās
ablativeprīvignō
prīvignā
prīvignīs
vocativeprīvigne
prīvigna
prīvignī
prīvignae

prīvignus, i, m., and prīvigna, ae, f. for privigenus, from privus - gigno; prop. of a separate race.
I. A step-son; a step-daughter (class.): uxor liberis ex aliā uxore natis noverca dicitur: matris vir ex alio viro natis vitricus appellatur: eorum uterque natos aliunde privignos privignasque vocant, Dig. 38, 10, 4.
A. Privignus, Sall. C. 15, 2; Cic. Clu. 66, 188; id. Q. Fr. 3, 3, 2; Hor. Ep. 1, 3, 2; Prop. 2, 1, 52; Dig. 38, 10, 7: PRIVIGNVS MEVS, Monum. Ancyr.: venenum privigno datum, Juv. 6, 134.—
B. Privigna: de uxore Tuberonis et privignā, Cic. Att. 13, 20, 2; Just. 14, 6, 3.—
C. Plur.: illic matre carentibus Privignis mulier temperat innocens, step-children, Hor. C. 3, 24, 18; Dig. 23, 2, 34.—
II. Transf., of plants (poet.), adj.: privignae proles, Col. 10, 161.

Origins

By surface analysis, prīvus + -gnus, literally “born separately”. The reflex -ignus instead of the expected *prīvognus is to be explained by analogy of bigno- (“twin”).

Quick answers

What does prīvignus mean in Latin?
prīvignus, a noun, means “stepson”.
What is the genitive of prīvignus?
The genitive singular is prīvignī. prīvignus is masculine, second declension.
How do you pronounce prīvignus?
In classical Latin, [priːˈwɪŋ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [priˈviɲ.ɲus].