noun · masculinesecond declension
prīvignus
prīvignus m (genitive prīvignī)
Classical[priːˈwɪŋ.nʊs]Ecclesiastical[priˈviɲ.ɲus]
Meaning
- stepson
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | prīvignus prīvigna | prīvignī prīvignae |
| genitive | prīvignī prīvignae | prīvignōrum prīvignārum |
| dative | prīvignō prīvignae | prīvignīs |
| accusative | prīvignum prīvignam | prīvignōs prīvignās |
| ablative | prīvignō prīvignā | prīvignīs |
| vocative | prīvigne prīvigna | prīvignī prīvignae |
prīvignus, i, m., and prīvigna, ae, f. for privigenus, from privus - gigno; prop. of a separate race.
I. A step-son; a step-daughter (class.):
uxor liberis ex aliā uxore natis noverca dicitur: matris vir ex alio viro natis vitricus appellatur: eorum uterque natos aliunde privignos privignasque vocant, Dig. 38, 10, 4. A. Privignus, Sall. C. 15, 2; Cic. Clu. 66, 188; id. Q. Fr. 3, 3, 2; Hor. Ep. 1, 3, 2; Prop. 2, 1, 52; Dig. 38, 10, 7:
PRIVIGNVS MEVS, Monum. Ancyr.: venenum privigno datum, Juv. 6, 134.—C. Plur.:
illic matre carentibus Privignis mulier temperat innocens, step-children, Hor. C. 3, 24, 18; Dig. 23, 2, 34.—II. Transf., of plants (poet.), adj.:
privignae proles, Col. 10, 161.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prīvīgnus ī, m
privus+GEN-, a step-son : adultus aetate, S.: venenum privigno suo dare: matre carentibus Privignis, step-children , H.
Origins
By surface analysis, prīvus + -gnus, literally “born separately”. The reflex -ignus instead of the expected *prīvognus is to be explained by analogy of bigno- (“twin”).