LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

prīmigenus

prīmigenus (feminine prīmigena, neuter prīmigenum)
Classical[priːˈmɪ.ɡɛ.nʊs]Ecclesiastical[priˈmiː.d͡ʒe.nus]

Meaning

  1. adjectiveoriginal

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeprīmigenusprīmigenaprīmigenum
genitiveprīmigenīprīmigenaeprīmigenī
dativeprīmigenōprīmigenaeprīmigenō
accusativeprīmigenumprīmigenamprīmigenum
ablativeprīmigenōprīmigenāprīmigenō
vocativeprīmigeneprīmigenaprīmigenum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeprīmigenīprīmigenaeprīmigena
genitiveprīmigenōrumprīmigenārumprīmigenōrum
dativeprīmigenīsprīmigenīsprīmigenīs
accusativeprīmigenōsprīmigenāsprīmigena
ablativeprīmigenīsprīmigenīsprīmigenīs
vocativeprīmigenīprīmigenaeprīmigena

prīmĭgĕnus, a, um, adj. id.,
I. first of all, original (poet.): dies primigenus maris, Lucr. 2, 1106: mens, Avien. Arat. 13.

Origins

Compound of prīmus (“first”) + genus (“begotten”).

Quick answers

What does prīmigenus mean in Latin?
prīmigenus, a adjective, means “original”.
How do you pronounce prīmigenus?
In classical Latin, [priːˈmɪ.ɡɛ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [priˈmiː.d͡ʒe.nus].